ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ.

Από το 1983, χρόνος θεσμοθέτησης του Ε.Σ.Υ. από τον Παρασκευά Αυγερινό- υπουργό υγείας της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τονιζόταν η ανάγκη ύπαρξης ουσιαστικής δωρεάν και δημόσιας φροντίδας υγείας. Τριάντα σχεδόν χρόνια πέρασαν από τότε και , είτε δια παραλήψεων είτε με συγκεκριμένες πράξεις, αποδομήθηκε ακόμη και σε νομοθετικό επίπεδο το νεοπαγές και πολλά υποσχόμενο τότε ΕΣΥ. Τα κέντρα υγείας έχουν καταλήξει να  είναι ουσιαστικά κλειστά. Τα νοσοκομεία, πλην εξαιρέσεων, αποθήκες ασθενών, ενώ οι συμβεβλημένοι με τα ασφαλιστικά ταμεία ιδιώτες γιατροί, εξετάζουν μόνο με αμοιβή.

Το τελευταίο αυτό κατόρθωμα  επιπτεύθηκε  με τη δημιουργία του ΕΟΠΥ. Εξαγγέλθηκε και διαφημίστηκε ως η αναγκαία θεραπεία για την  κακοδαιμονία στο χώρο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Έτσι λοιπόν από την 1^η του Γενάρη του σωτηρίου έτους 2102 μια απλή επίσκεψη ενός ασθενή στον «συμβεβλημένο» ιδιώτη γιατρό σημαίνει καταβολή εισιτηρίου!. Το ποσό διαφοροποιείται ανάλογα με τη «διαβάθμιση» της ασθένειας. Όσο για έκδοση απόδειξης  ας μη γίνεται λόγος, ΟΥΔΕΜΙΑ, μιλάμε δηλαδή για «μαύρη» παραοικονομία!

Φίλος εκπαιδευτικός (980 ευρώ μηνιαίος μισθός) μου αποκάλυψε πως κατέβαλε το ποσό των εκατό (100 ευρώ) σε συμβεβλημένο γιατρό του ΕΟΠΥ, επειδή είχε την ατυχία να αρρωστήσει ο ίδιος, η σύζυγός του και το παιδί του, από ένα απλό κρυολόγημα. «Ευτυχώς» μου είπε ότι δεν χρειάστηκε εργαστηριακές εξετάσεις, δεν θα αρκούσε ένα δεκαπενθήμερο!. Φθάσαμε λοιπόν στο επίπεδο υγείας του ...1960, όπου ο καημένος ο πατέρας, στερούμενος ακόμη και το φαγητό, φύλαγε στο στρώμα ένα κατοστάρικο (εκατό δραχμές) για να μην αρρωστήσει κανείς και πεθάνει.

Το ότι το ΕΣΥ έγινε «ΕΓΩ» είναι πλέον γεγονός. Το πώς και το γιατί φτάσαμε εδώ, είναι ζήτημα για το οποίο θα επιχειρηθεί μια προσέγγιση σε άλλο σημείωμα.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΕΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ

«Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.
Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.
Συλλογίστηκα πολύ για να καταλήξω, αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο.Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα, τι να λένε σε σένα; Σε σένα που ßιάζεσαι να φύγεις, να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο…Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά.
Εγώ, ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σ’ αυτό το σχολείο και σε δεκαπέντε µέρες φεύγω γι’ αλλού, σε σένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια, θα σου µιλήσω σταράτα, για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου:
Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις, οι µαθητές που δίδαξα φέτος, στη συντριπτική τους πλειονότητα µε σεßάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος.
Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές δε µε σεßάστηκαν, µε προσέßαλαν κατ’ επανάληψη. Με έργα, µε λόγια, µε ύßρεις. Δείχνοντας ένα χαρακτήρα κι ένα ήθος που µε σόκαρε, που µ’ έßαλε σε µελαγχολικές σκέψεις.
Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει πως κάτι σάπιο υπάρχει σ’ αυτό το σχολείο, πως, εκτός του γνωστικού ελλείµµατος, το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο, στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων.
Και η ευθύνη γι’ αυτή την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας: των δασκάλων σας και των γονιών σας.
Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε πως, χωρίς αρχές, η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση, πως, χωρίς όνειρα και στόχους, θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σ’ επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, θα σας γεράσουν πρόωρα.
Αν όµως θέλετε µια συµßουλή από ένα δάσκαλο, σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν, για να καταλάßει τότε, πως η µόρφωση, η καλλιέργεια, ήταν το όπλο που έλειπε απ’ την προσωπική του θήκη. Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο κι έµαθε πέντε κολλυβογράμματα, για να µας πει την ιστορία του ßίου του, το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών.
Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο, και µπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη ν’ ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε, το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από το µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρßανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη. Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που από τα’ αλßανικά µάθαµε σαν «µπέσα». Ήταν πάνω απ´ όλα µπεσαλής.
Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς: Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα. Ν’ αναλαµßάνετε τις ευθύνες σας, ν’ απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον, να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του, ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου, του Νικηταρά.[...]

Ξέρω, καταλαßαίνω, αντιλαµßάνοµαι πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική, όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών της εποχής στην οποία µεγαλώνετε.Όµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της. Περιµένει απ’ αυτούς να σηκώσουν ψηλά και µ’ επιτυχία τη σηµαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους, σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες. Κι όταν ßλέπω την εποχή µας να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση, να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, να µουχλιάζει απ’ το κυνήγι της ευκολίας, μόνο σε σας ελπίζω, στην ειλικρινή σας διάθεση

 ν’ αγωνιστείτε, ν’ αντισταθείτε, να πολεµήσετε, να νικήσετε..
Μη µας απογοητεύσετε».

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μετάφραση του τουρκικού σχολικού εγχειριδίου (Emin Oktay, Tarih, Lise: III, έκδ. 1988, σσ. 237-240) και καταδεικνύει τον τρόπο που διδάσκονται οι γείτονες την κοινή μας Ιστορία. Τα σχόλια  και οι υποσημειώσεις είναι των συγγραφέων Κατσουλάκου Θ.,Τσαντίνη Κ. από το βιβλίο τους “Προβλήματα Ιστοριογραφίας στα Σχολικά Εγχειρίδια των Βαλκανικών Κρατών. Επανάσταση του. ΄21, Βαλκανικοί Πόλεμοι. εκδ.  Εκκρεμές”

Οι Έλληνες, οι οποίοι είχαν περισσότερα προνόμια απ’ όλους τους χριστιανικούς λαούς που τελούσαν υπό οθωμανική κυριαρχία, ζούσαν κυρίως στην Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, στα νησιά του Αιγαίου, στη Δυτική Μικρασία και στα παράλια της Προποντίδας και του Εύξεινου Πόντου, όπου ήταν εγκαταστημένοι σε πόλεις και κωμοπόλεις και ασχολούνταν με τις τέχνες και το εμπόριο και ιδιαίτερα με τη ναυτιλία.
Οι Έλληνες είχαν υποταχτεί οριστικά στο οθωμανικό κράτος επί Μωάμεθ του Πορθητή. Είχαν παραχωρηθεί τότε και σ’ αυτούς, όπως και στους άλλους χριστιανούς, ελευθερίες ως προς τα θέματα θρησκείας και γλώσσας. Στην Πελοπόννησο μάλιστα και στα νησιά του Αιγαίου οι Έλληνες ζούσαν σχεδόν αυτόνομοι.
Οι Οθωμανοί θεωρούσαν ανώτερους τους Έλληνες από τους άλλους χριστιανούς και τους διόριζαν σε ορισμένες θέσεις και ιδιαίτερα σε θέσεις διερμηνέων. Ορισμένοι μάλιστα Έλληνες άρχοντες από το Φανάρι της Κωνσταντινουπόλεως προωθούνταν σε θέσεις ηγεμόνων της Βλαχίας και της Μολδαβίας.
Σε σχέση με τους άλλους χριστιανικούς λαούς οι Έλληνες ήταν πιο εύποροι και πιο φωτισμένοι. Οι σχέσεις που είχαν αναπτύξει με τη Ρωσία κατά τον 18ο αιώνα συντέλεσαν στη διάδοση εθνικοαπελευθερωτικών ιδεών μεταξύ τους. Στην πραγματικότητα οι Ρώσοι ήδη από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου ξεσήκωναν τους Έλληνες σε κάθε ευκαιρία εναντίον του οθωμανικού κράτους. Όταν στη διάρκεια της εκστρατείας του 1768 ο ρωσικός στόλος είχε καταπλεύσει στην Πελοπόννησο, οι Έλληνες είχαν επαναστατήσει, αλλά η επανάσταση είχε κατασταλεί αμέσως10. Στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης τα ελληνικά πλοία υπό τουρκική σημαία κυκλοφορούσαν ελεύθερα παντού και μονοπώλησαν το εμπόριο της Μεσογείου Έτσι πλούτισαν πολλοί Έλληνες που ζούσαν σε μεγάλες πόλεις της Ευρώπης (όπως η Μασσαλία, η Τεργέστη, η Οδησσός) και ίδρυσαν στην Ελλάδα πολλά σχολεία και διέδωσαν σ’ όλους τους Έλληνες τις ιδέες της εθνικής ελευθερίας και ανεξαρτησίας. Τις ιδέες τις ενίσχυσε η Γαλλική Επανάσταση. Τέλος οι Έλληνες ίδρυσαν μια μυστική οργάνωση που στόχευε στην απόκτηση της ανεξαρτησίας τους και ονομαζόταν Εθνική Εταιρεία.
Η Εθνική Εταιρεία ιδρύθηκε αρχικά το 1814 στην Οδησσό από τρία άτομα (δύο Έλληνες και ένα Βούλγαρο). Ουσιαστικός στόχος της ήταν η επανίδρυση της αρχαίας Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και ο τσάρος της Ρωσίας ήταν πληροφορημένοι σχετικά με την ίδρυση της Εταιρείας.
Η Εθνική Εταιρεία ενδυναμώθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα και ίδρυσε πολλά παραρτήματα στην Κωνσταντινούπολη και την Ελλάδα. Οι κυριότεροι εύποροι και φωτισμένοι Έλληνες έγιναν μέλη της, ανάμεσά τους και ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Αρχηγός της ήταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, γιος του πρώην ηγεμόνα της Βλαχίας και υπασπιστής του τσάρου.
Χάρη στις ενέργειες της Εθνικής Εταιρείας οι Έλληνες είχαν προετοιμαστεί πλήρως για να επαναστατήσουν. Δεν άφηνε όμως περιθώριο για να ξεσπάσει η επανάσταση ο Αλή πασάς, βαλής των Ιωαννίνων, που ήταν γνώστης όλων των δραστηριοτήτων της Εταιρείας. Όταν πάντως ο Αλή πασάς έκανε τη δική του επανάσταση εναντίον του σουλτάνου, οι Έλληνες επωφελήθηκαν: ενώ οι οθωμανικές δυνάμεις ήταν απασχολημένες μ’ αυτόν, η Εθνική Εταιρεία αποφάσισε να ξεσπάσει η επανάσταση.
Σημ: Οι υποσημειώσεις- διευκρινίσεις, των συγγραφέων λόγω μεγάλης έκτασης παραλείπονται.
         
Πηγή:http://logioshermes.blogspot.com/2012/03/e-e-1821.html

 

21 ΜΑΡΤΗ 2012 ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Για την ημέρα της ποίησης επέλεξα ένα ποίημα εξήτντα περίπου χρόνων  μα πολύ επίκαιρο!

[...] γιατί κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα
Κανένας στίχος δεν κινητοποιεί τις μάζες
(Ποιες μάζες; Μεταξύ μας τώρα-
Ποιοι σκέφτονται τις μάζες;
Το πολύ μια λύτρωση ατομική, αν όχι ανάδειξη)
Γι΄ αυτό και εγώ δεν γράφω πια για να προσφέρω χάρτινα ντουφέκια
Όπλα από λόγια φλύαρα και κούφια.
Μόνο μιαν άκρη της αλήθειας να σηκώσω
να ρίξω φως στην πλαστογραφημένη μας ζωή.
Όταν μπορώ, κι όσο κρατήσω.

Τίτος Πατρίκιος ‘Στίχοι- 2» 1954

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Σε αλλοτινούς καιρούς η ανάδειξη αρχηγού ,ή επί το δημοκρατικότερο, προέδρου σε ένα κόμμα, αποτελούσε το σημαντικότερο γεγονός. Και αν αυτό αφορούσε κόμμα των λεγόμενων δημοκρατικών δυνάμεων τότε, εκτός από το προφανές ενδιαφέρον, υπήρχε και τεράστια συμμετοχή στην προσυνεδριακή διαδικασία, μέσω συσκέψεων, διασκέψεων καθώς και κάθε μορφής δημοκρατικού διαλόγου.

Σταδιακά όλα  άλλαξαν. Ο επαγγελματισμός (όχι πάντα με την καλή έννοια) στην πολιτική σε συνδυασμό με τον ερασιτεχνισμό, που αγγίζει τα όρια του τυχοδιωκτισμού, στην ασκούμενη πολιτική κομματική -και κατά μείζονα λόγο – κυβερνητική πολιτική,  απομάκρυναν, ακόμη και συναισθηματικά, τους πλέον δραστήριους και κυρίως ανιδιοτελείς πολίτες, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν απαξιωτικά ρομαντικοί, και γραφικοί.   

Φθάσαμε λοιπόν στο σημείο όπου η  εκλογή του προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, που θα γίνει την Κυριακή 18/3/2012  να μην συγκινεί, πλην λιγοστών, τους πολίτες της δημοκρατικής παράταξης. Δεν μπορώ να γνωρίζω το ποσοστό συμμετοχής στην επικείμενη εκλογή, θεωρώ όμως βέβαιο ότι από τους συμμετέχοντες θα απουσιάζει το ουσιώδες: αυτό που άλλοτε μετέτρεπε την απλή παρουσία μας σε μέθεξη, δηλαδή σε συν-μετοχή, και τη διαδικασία σε γιορτή!

Το θέμα δεν αφορά μόνο ένα κόμμα, αλλά όλο το μεταπολεμικό πολιτικό σύστημα και  διαπερνά όλες τις συλλογικές μορφές δράσης.

Έτσι, κατά τη γνώμη μου, το σημαντικότερο γεγονός τούτης της εποχής δεν είναι η οικονομική κρίση, αλλά η πολιτική, θεσμική, συνδικαλιστική απαξίωση και γενικότερα κάθε ατομική και συλλογική αξία. Αν τώρα στη θέση του φθαρμένου και διεφθαρμένου συλλογικού μας βίου προκύψει το νέο και ελπιδοφόρο, είναι άγνωστο. Το αφτιασίδωτο ιστορικό μας παρελθόν  έχει τον λόγο! 

Σημ: Ο τίτλος είναι από το ομώνυμο έργο του Α. Γ. Παπανδρεου.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΡΟΙΣΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Που βρέθηκε ο «φτωχός» αγρότης με τη φεράρι και τις καταθέσεις εκατομμυρίων από ελέγχo που έκανε το ΣΔΟΕ;

Και τι δεν βρήκαν στον έλεγχο του ΣΔΟΕ από τον το άνοιγμα των λογαριασμών σε τραπεζικούς λογαριασμούς 39 φορολογούμενων. Από χρυσές καταθέσεις, αδήλωτα εισοδήματα, μέχρι Φεράρι και Πόρσε. Όπως δημοσιεύει σήμερα η «Ημερήσια» τα ευρήματα των ελέγχων που πραγματοποίησε το ΣΔΟΕ το πρώτο δίμηνο του έτους ήταν τουλάχιστον εντυπωσιακά.

Στη Θάσο αγρότης κάνει βόλτα με Φεράρι και Πόρσε ενώ την τελευταία 10εταία είχε δηλώσει εισοδήματα 106.000 ευρώ. Από τον έλεγχο αποκαλύφθηκε ότι διατηρούσε 6 τραπεζικούς λογαριασμούς με 10.6 εκατομμυρίων ευρώ.

Τα ευρήματα ήταν ιδιαίτερα εντυπωσικακά αφού δεν βρέθηκε μόνο μαύρο χρήμα και χρυσές καταθέσεις αλλά Φεράρι αλλά και Πόρσε, και πλέον οι «ύποπτοι» καλούνται να αποδείξουν την προέλευση των καταθέσεων.

Τη λίστα του μαύρου χρήματος αποκαλύπτει η Ημερησία του Σαββάτου:

1. Στη Θάσο αγρότης δεν ασχολούταν μόνο με τις καλλιέργεις του αλλά αρέσκοταν να οδηγεί και τις πανάκριβες Φεράρι και Πόρσε του. Μάλιστα την τελευταία 10εταία είχε δηλώσει εισοδήματα 106.000 ευρώ και αποκαλύφθηκε οτι διατηρούσε 6 τραπεζικούς λογαριασμούς με 10.6 εκατ. Ευρω. Σύμφωαν με την έρευνα ο αγρότης είχε και ασχολούταν και με την τοκοφλυφία.

2. Πανεπιστημιακός γιατρός απο την Αθήνα δεν μπορούσε να δικαιολογήσει καταθέσεις ύψους πάνω απο 1,7 εκατ ευρώ που βρέθηκαν ξαφνικά και τυχαία σε λογαριασμό του!

3. Γνωστός σχεδιαστής μόδας την περίοδο 2006-2011 έκρυψε έσοδα και δεν έκοψε αποδείξεις ύψους 2,489.231 ευρώ. Του επιβλήθηκε πρόστιμο 2,2 εκατ. ευρώ.

4. Εταιρία εμπορίας φαρμάκων της Θεσσαλονίκης: Αδήλωτες συναλλαγές 29,122 εκατ. Ευρω στη διετία 2008-2009. Επιβλήθηκε πρόστιμο 58,24 εκατ ευρώ

5. Οδοντίατρος απο τη Γλυφάδα με δηλωθέντα εισοδήματα 276.426 ευρώ για το 2007-2010 είχε καταθέσεις 610.535 ευρώ

6. Εταιρεία αγοραπωλησίας χρυσού χωρίς να έχει κόψει ούτε ένα τιμολόγιο για 135 κιλά χρυσού «απέκρυψε» απο την εφορία 4,55 εκατομ. ευρώ!

Newsit.gr

ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ: ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ 1932. ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗ.

Αν κάποιος επιχειρήσει να ερμηνεύσει την παρούσα κατάσταση, δεν έχει παρά να γνωρίσει την τέταρτη κατά σειρά επίσημη ελληνική χρεοκοπία του 1932.Έτσι θα διαπιστώσει ότι αυτά που συμβαίνουν δεν είναι πρωτόγνωρα. Επειδή όμως  η τηλεμυωπία μας δεν επιτρέπει πραγματική γνώση της πρόσφατης ιστορίας μας, τα διαχρονικά μας λάθη επαναλαμβάνονται.

 Εκείνο όμως που έχει σημασία, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι κόμματα και τύπος χαρακτήριζαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο προδότη, ανθρωποφάγο. Απαιτούσαν  κρεμάλα!  Και όλα αυτά χωρίς την υπογραφή μνημονίου!!!   Μια γεύση για το κλίμα της εποχής μας δίνουν τα ντοκουμέντα που παραθέτουμε.

 Μετά το διεθνές οικονομικό κραχ του 1929 καταγράφηκε στην Ιστορία μας η τέταρτη χρεοκοπία. Πρωθυπουργός ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ακολούθησε την «κλασική συνταγή»: περιορισμός των δημοσίων δαπανών, αύξηση των φόρων, μέτρα λιτότητας και ρύθμιση των δανείων με τους δανειστές. Τότε δεν υπήρχε μηχανισμός στήριξης και η Κοινωνία των Εθνών, στην οποία προσέφυγε ο Βενιζέλος για δάνειο, απέρριψε το αίτημα.

Τον Μάιο του 1932 ο Βενιζέλος υπέβαλε παραίτηση για να διευκολύνει τις διαπραγματεύσεις σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας με το Λαϊκό Κόμμα, το οποίο τελικά αρνήθηκε τη συμμετοχή και ζητούσε εκλογές. Ο Βενιζέλος εξήγησε στη Βουλή τους λόγους της παραίτησης.

Την επομένη ο «Ριζοσπάστης» έγραφε: «Ο πρωθυπουργός της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας μίλησε στο σταύλο της οδού Σταδίου (σ.σ.: εννοούσε την Παλιά Βουλή) μπρος στα υποταχτικά του ανδράποδα (σ.σ.: τους βουλευτές) για την απεργία των δημοσίων υπαλλήλων».

Η εφημερίδα «Εσπερινή» έγραφε: «Ο Βενιζέλος δεν ηρκέσθη εις το φάγωμα των πολιτικών του αντιπάλων, δεν ικανοποιήθη με το φάγωμα των βασιλέων... Θέλει να φάγη και την Ελλάδα ολόκληρον και τους Ελληνας όλους, οι οποίοι περιήλθον εξ υπαιτιότητός του εις εσχάτην ένδειαν. Ο παμφάγος πρωθυπουργός είνε, ως αποδεικνύεται, και ανθρωποφάγος».

Αλλη εφημερίδα, η «Ελληνική», έγραφε: «Ας συλληφθή ο ένοχος, εις το ικρίωμα!(κρεμάλα) Πίπτοντα σήμερον μη τον αφήσετε να φύγη. Οι λαοί - ο ίδιος το δίδαξε - δεν συγχωρούν. Η βοή του εξεγερθέντος λαού είνε επιτακτική. Η Νέμεσις αξιοί εν ονόματι των θεών το εξιλαστήριον θύμα. Ο αρχηγός του ολιγαρχικού συγκροτήματος το οποίον απομύζησε το αίμα του λαού, του συγκροτήματος το οποίον ως φρικαλέα και αναχρονιστική Βαστίλλη μάς κατέστησε σκελετούς από την πείναν, την δυστυχίαν, την ανεργίαν και την αγωνίαν, πρέπει να παραμείνη εδώ… Απόψε ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρέπει να ευρεθή εις τας φυλακάς».

Μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για κυβέρνηση ευρύτερου συνασπισμού η εντολή δόθηκε στον Αλέξανδρο Παπαναστασίου, ο οποίος σχημάτισε κυβέρνηση με την υποστήριξη των Φιλελευθέρων και των άλλων δημοκρατικών κομμάτων.

Ο Παπαναστασίου, από τους πρωτοπόρους της τότε σοσιαλιστικής κίνησης, στις προγραμματικές δηλώσεις υποστήριξε ότι θα συνεχισθεί η προσπάθεια μείωσης των κρατικών δαπανών, αλλά ταυτόχρονα θα έκανε ανοίγματα στην κοινωνική πολιτική. Εκτός της Δεξιάς, κατά της κυβέρνησης Παπαναστασίου τάχθηκε και το ΚΚΕ, και μάλιστα με σφοδρή προσωπική επίθεση: «Η νέα κυβέρνηση των μεγαλοκαρχαριών του πλούτου (σ.σ.: μεγαλοκαρχαρίας ο Παπαναστασίου!) και των κεφαλαιοκρατικών συγκροτημάτων, που ανέλαβε κατ' εντολή του πάτρωνά της Βενιζέλου, άρχισε να σκορπίζει άφθονες υποσχέσεις στις εργαζόμενες μάζες. Η αισχρή κωμωδία που έπαιζε επί τέσσερα χρόνια ο Βενιζέλος και που οδήγησε τις εργαζόμενες μάζες στην πείνα και την καταστροφή, επαναλαμβάνεται από τον διάδοχό του, νέο θεατρίνο, πολιτικό αγύρτη και τσαρλατάνο Παπαναστάση και τους "δημοκράτες" υπουργούς του».

Η κυβέρνηση Παπαναστασίου θα παραμείνει στην εξουσία μόνο εννέα ημέρες. Θα τη διαδεχθεί κυβέρνηση του Βενιζέλου, ο οποίος θα ηττηθεί από τον Τσαλδάρη στις εκλογές του Μαρτίου του 1933.

Όπως όμως έγραφε ο εμπορικός ακόλουθος της αμερικανικής πρεσβείας: «Η Ελλάδα έφτασε στον πυθμένα της οικονομικής ύφεσης τις τελευταίες εβδομάδες του 1932. Λίγο μετά τις αρχές του 1933 η προοπτική άλλαξε. Μέχρι τα τέλη του Μαρτίου είχε ξεκαθαρίσει επίσης η πολιτική κατάσταση και τους επόμενους μήνες η οικονομική πρόοδος της χώρας υπήρξε συνεχής».

Στοιχεία αντλήθηκαν απο το άρθρο του Γ. Ρωμαίου: Σελίδες ιστορίας 1932. Βήμα 4/3/2012