"ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ"

Δεν ξέρω  αν τούτη η αναφορά μπορεί να θεωρηθεί συντηρητική ή προοδευτική, εκείνο για το οποίο είμαι βέβαιος ότι η συνολική εικόνα των επαρχιακών πόλεων και χωριών είναι κάτι περισσότερο από άθλια. Δεδομένη θεωρείται η εγκατάλειψη από τις τοπικές και περιφερειακές υπηρεσίες. Για τον λόγο αυτό σκέφτηκα πως μια λύση θα ήταν η .... επιστροφή στο παρελθόν!.

Παλιότερα, όπου η οικονομική δυνατότητα της χώρας ήταν άθλια, σαν σήμερα, οι κοινότητες είχαν υιοθετήσει την προσωπική εργασία για την κατασκευή διαφόρων κοινωφελών έργων.
Έτσι, για να στρωθούν με αμμοχάλικα διάφοροι δρόμοι, για να φυτευτούν διάφορα δένδρα στο χωριό… αποφάσιζαν να δουλέψουν όλοι, προσφέροντας προσωπική εργασία αφιλοκερδώς. Κάθε ενήλικας και γερός άνδρας, έπρεπε να δουλέψει οκτώ μεροδούλια δωρεάν. Εξαιρούνταν βέβαια οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι στρατιωτικοί, αστυνομικοί και άλλα παραπλήσια επαγγέλματα, επίσης οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι ανήμποροι. Όσοι εξαιτίας της εργασίας τους δεν μπορούσαν να προσφέρουν προσωπική εργασία, ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν 50 δραχμές το μεροκάματο, δηλαδή 400 δραχμές, τα χρήματα αυτά ήταν η αμοιβή για κάποιους άλλους εργάτες, που θα δούλευαν.

Οι σημερινές τσάπες, οι εκσκαφείς καθώς και τα σφυροτρύπανα, δεν υπήρχαν, (αλλά κι αν υπήρχαν, δεν υπήρχαν τα χρήματα για να πληρωθούν) τα αντικατέστησαν τα χέρια των κατοίκων του χωριού, με τα πενιχρά μέσα που διέθεταν, τα τσαπιά, τις αξίνες, τα φτυάρια, τις βαριοπούλες και τις σφήνες.

Έτσι εκεί που το κράτος δεν έφτανε, οι πολίτες παρεμβαίνανε με την προσωπική εργασία τους, και συμπλήρωναν το έλλειμμα.

Χαρακτηριστικό είναι και το σχόλιο της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΓΝΩΜΗ» του 1956. Το δημοσίευμα έχει ως εξής:

Εις πολλά ορεινά και ημιορεινά χωριά υποχρεούνται οι κάτοικοι την εποχή αυτήν να διαθέσουν την προσωπική των εργασία σε διάφορα οδοποιητικά έργα για να ξεχρεωθούν από την αξία του χορηγηθέντος σε αυτούς σίτου και αραβόσιτου. Η εποχή όμως αυτή ύστερα από τις πολύμηνες κακοκαιρίες είναι περισσότερο κατάλληλη για την προετοιμασία των αγρών των και κήπων και τόσων άλλων εργασιών αναγκαίων για την καλλιέργεια. Είναι η πλέον κατάλληλη για τις δικές των γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες. Πότε θα εργαστούν στα χωράφια των, πότε θα καλλιεργήσουν όταν επί ημέρες θα είναι απασχολημένοι σε άλλες εργασίες για να πληρώσουν με την προσωπική των εργασία του λίγου αραβόσιτου, που έλαβαν. Η προσωπική των αυτή εργασία μπορεί να διατεθεί σε έργα σε άλλη εποχή, που οι εργασίες των για την καλλιέργεια και βελτίωση της παραγωγής των είναι λιγότερες.
Οι κάτοικοι των ενδιαφερομένων χωριών παρακαλούν τον κ. Νομάρχη όπως εκτιμήσει την κατάσταση κατά την οποία προέχει η προετοιμασία και καλλιέργεια των αγρών των και ας διατάξει σχετικώς.

3η Σεπτεμβρίου 1843: Η επανάσταση που οδήγησε στο πρώτο Σύνταγμα

Σαν σήμερα συμπληρώνονται 169 χρόνια από την ιστορικής σημασίας επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου που ανάγκασε τον βασιλιά Όθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα στον ελληνικό ναό δίνοντας το όνομά της και στην ομώνυμη κεντρική πλατεία της Αθήνας.

Είχαν περάσει ήδη οκτώ χρόνια από την ενηλικίωση του βασιλιά Όθωνα και η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν τραγική και διαρκώς χειροτέρευε. Προβλήματα που σχετίζονταν με την αγροτική γή, τις εθνικές γαίες, την εκπαίδευση και άλλους βασικούς πυλώνες του συστήματος, αποσάθρωναν σταδιακά τη χώρα και προκαλούσαν την δικαιολογημένη δυσφορία του λαού.

Την κατάσταση επιδείνωνε ο απολυταρχισμός που χαρακτήριζε το παλάτι και οδηγούσε σε μικροεξεγέρσεις, οι οποίες όμως καταπνίγονταν αμέσως από τον κυβερνητικό στρατό. Το αποτέλεσμα ήταν το παλάτι να αποτελεί για χρόνια αιτία πολιτικών αναταραχών και να συγκεντρώνει το μίσος και τη δυσαρέσκεια του Ελληνικού λαού.

Η Ελλάδα ήταν προφανές ότι χρειαζόταν μία ριζική αλλαγή και την θέσπιση νόμων που θα οργάνωναν την πολυτάραχη κοινωνικοπολιτική ζωή της χώρας και θα έβαζαν το παλάτι και τους ενοίκους του στη θέση τους.

Η αρχή έγινε το 1840 όταν ο στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης ίδρυσε μία (κατά τον Όθωνα,παράνομη) οργάνωση, με σκοπό την επιβολή Συντάγματος. Η οργάνωση αυτή, σιγά σγιά συγκέντρωσε πρώην πολεμιστές του 1821 που είχαν πολεμήσει για μία ελεύθερη Ελλάδα και τώρα είχαν παραγκωνιστεί από τους Βαυαρούς και έβλεπαν τη χώρα τους να παρακμάζει.

Το κίνημα είχε πλέον οργανωθεί. Έμενε μόνο να οργανωθεί το μεγάλο πραξικόπημα που θα ανάγκαζε τον Όθωνα να δώσει Σύνταγμα στον Ελληνικό λαό. Η αρχική ημερομηνία εκδήλωσης του κινήματος είχε ορισθεί να είναι η 25η Μαρτίου 1844, για να συμπίπτει με τον εορτασμό της επανάστασης. Ο Μακρυγιάννης όμως, μέσα στον ενθουσιασμό του διέδωσε το μυστικό σε πολλούς, με αποτέλεσμα να επισπευθεί η εκδήλωση του κινήματος.

Σύμφωνα με το σχέδιο το κίνημα θα ξεκινούσε από τους στρατώνες, προκειμένου να ακινητοποιηθούν άμεσα τα στελέχη του Οθωνικού καθεστώτος. Το τελικό σύνθημα δόθηκε τη νύχτα της 2ης προς 3ης Σεπτεμβρίου, όταν στελέχη του κινήματος κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του Μακρυγιάννη. Η κινητικότητα αυτή, τράβηξε την προσοχή των χωροφυλάκων, οι οποίοι περικύκλωσαν ην οικία Μακρυγιάννη.

Ο συνταγματάρχης Καλλέργης, συνειδητοποιώντας την κρισιμότητα της κατάστασης, πήγε στους στρατώνες και με το σύνθημα "Ζήτω το Σύνταγμα" έδωσε το έναυσμα στους στρατιωτικούς να ξεσηκωθούν.

Ο στρατός έφτασε στα ανάκτορα της Αθήνας (τη σημερινή Βουλή) με ζητωκραυγές και επευφημίες και σύντομα ενώθηκε μαζί του και ο ελληνικός λαός. Κάθε προσπάθεια του πανικόβλητου Όθωνα να διαλύσει την πορεία έπεφτε στο κενό. Στις 3 τα ξημερώματα κλήθηκε σε συνεδρία το συμβούλιο της επικρατείας προκειμένου να επικυρώσουν την επανάσταση. Το συμβούλιο αναγνώρισε το κίνημα, καθόρισε τη σύγκληση Εθνοσυνέλευσης και διόρισε επιτροπή υπό τους Γεώργιο Κουντουριώτη, Λ. Μαυρομιχάλη, Γ. Λινιάνα, Γ. Ψύλλα, Ανδρέα Λόντο και Κ. Προβελέγγιο, η οποία θα παρουσίαζε τις αποφάσεις του στο Βασιλιά.

Στις 3 το μεσημέρι της 3ης Σεπτεμβρίου, ο λαός και ο στρατός διαλύθηκαν αφού πληροφορήθηκαν ότι όλα τα αιτήματα των επαναστατών έγιναν αποδεκτά, ενώ με βασιλικό διάταγμα, η 3η Σεπτεμβρίου ανακηρύχθηκε μέρα εθνικής γιορτής και ο Δημήτριος Καλλέργης παρασημοφορήθηκε, ως αρχηγός του επαναστατικού κινήματος.

Η επανάσταση αυτή αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της πολιτικής ιστορίας της χώρας που οι Έλληνες δεν θα πρέπει να ξεχνάνε, αφού η 3η Σεπτεμβρίου, αποτελεί πλέον κάτι παραπάνω απο ιστορικό γεγονός. Είναι ημέρα μνήμης για την αναίμακτη μετάβαση της Ελλάδας απο την βασιλεία στην συνταγματική μοναρχία, αποδεικνύοντας ότι ο λαός έχει τη δύναμη να εισακουστεί αναίμακτα και χωρίς τη χρήση βίας, ακόμα και κάτω απο τις πιο αντίξοες συνθήκες.
Πηγή:http://www.iefimerida.gr/news

150 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΟΧΗ

«… Ήρθε τέλος η εποχή που όλα, ακόμη και εκείνα που τα θεωρούσαν οι άνθρωποι σαν αναπαλλοτρίωτα ( δεν μπορούσαν να πουληθούν) έγιναν αντικείμενο συναλλαγής, αντικείμενο αισχροκέρδειας και μπορούσαν να πουληθούν.
 Είναι η εποχή που και εκείνα τα πράγματα που ως τα τότε μπορούσαν να μεταδοθούν μα ποτέ να ανταλλαχτούν σαν εμπόρευμα, να δοθούν  μα ποτέ να πουληθούν μα ποτέ να αγοραστούν- αρετή, αγάπη, γνώμη, επιστήμη, συνείδηση κ.λ.π.- εποχή που όλα πέρασαν στο εμπόριο.

Είναι η εποχή της γενική διαφθοράς, της παγκόσμιας αγοραπωλησίας, ή για να μιλήσουμε με τους όρους της πολιτικής οικονομίας, η εποχή που κάθε τι, ηθικό ή φυσικό, μια κι έγινε εμπορική αξία, φέρνεται στην αγορά για να εκτιμηθεί στην πιο ακριβοδίκαιη αξία του….»

ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ, Η αθλιότητα της φιλοσοφίας,, 1865

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Από τους φίλους μου που φρονίμεψαν κανείς δεν υπερασπίζει πια τις ιδέες του, έστω και με περισσότερη φρόνηση. Απλώς από φρόνηση τις φοβάται.

.........

Τους θεούς, όταν θέλουν να κάνουν καλό, καμιά βλαστήμια δεν τους εμποδίζει κι όταν θέλουν να κάνουν κακό, καμιά ικεσία δεν τους σταματά.

..........

Ο έρωτας και η επανάσταση είναι παράνομοι γιατί κρύβουν απροσδιόριστα μέσα τους μια απειλή και μιαν ελπίδα Όταν νομιμοποιηθούν δεν υπάρχουν.

......

Τις αλήθειες τις αγαπώ, απεχθάνομαι όμως τους αποστόλους τους- λένε του κόσμου τα ψέματα για να τις επιβάλουν. Και την αγάπη  την ανασαίνω και ζω, αλλά τρέμω τους επαγγελματίες κήρυκές της- κάνουν τόσο πολλές κτηνωδίες στο όνομα της.

.......

Υπάρχει πάντα μια αντιστοιχία ανάμεσα στην «παράνομη» συμπεριφορά των κακοποιών μιας εποχής και στη «νόμιμη» συμπεριφορά  των κυβερνητών της ίδιας εποχής, απέναντι στους κακοποιούς της.

....

Η λευτεριά χωρίς ένα επίπεδο ζωής δεν νοείται, μα κανένα επίπεδο ζωής δεν νοείται χωρίς λευτεριά.

..........

Η μισή ανθρωπότητα υποφέρει από την αμάθεια, και η άλλη μισή από από τη σοφία του διπλανού της...

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ασημάκη Πανσέληνου Συνέντευξη με τον εαυτόν μου, Κέδρος, Αθήνα 1984

ΚΟΥΤΟΥΚΙΑ: ΣΤΕΚΙΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΥΜΩΣΗΣ

                        Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία της εποχής




                                 

Τα κουτούκια, στα "πέτρινα" χρόνια ήταν χώροι συνάντησης φίλων, χώροι χαλάρωσης, χώροι πολιτικών μαζώξεων ( άλλοτε φανερά, άλλοτε κρυφά ), χώροι που κάποτε ενώνονταν οι ψυχές μεταξύ τους.

Εκεί αναπτύσσονταν οι κομματικές έριδες, φορτιζόταν το κλίμα, δημιουργούνταν οι μικρές «Βουλές» της χώρας.

Εκεί κλείνονταν οι δουλειές, εκεί σύχναζαν οι λόγιοι της εποχής.

Εκεί τα γλέντια, τα καλαμπούρια, τα πειράγματα αλλά εκεί και οι νταλκάδες και οι αναδουλειές.

«Ο Όμηρος κάνει καλό στην… καρδιά»

Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η απαγγελία της Οδύσσειας

και της Ιλιάδας συγχρονίζει αναπνοή και παλμούς

«Ο Όμηρος κάνει καλό στην καρδιά», ισχυρίζονται Ευρωπαίοι επιστήμονες, παραπέμποντας στην αφηγηματική τεχνική του μεγάλου αρχαίου επικού και στις επιδράσεις που μπορεί να έχουν τα έργα του όχι μόνο στην νόηση αλλά και στην ομαλή λειτουργία του ανθρώπινου σώματος. Σε έρευνα που δημοσιεύει το «American Journal of Physiology» υποστηρίζεται ότι ο ξεχωριστός ρυθμός, ο λεγόμενος δακτυλικός εξάμετρος, το αρχαιότερο μέτρο ποίησης με το οποίο ο Όμηρος επέλεξε να γράψει τα έπη της «Οδύσσειας» και της «Ιλιάδας», επιδρά θετικά στον συγχρονισμό της αναπνοής και των παλμών της καρδιάς όταν κάποιος τα απαγγέλλει.

Αργές ανάσες

Όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, με την απαγγελία στίχων υπό αυτήν την μορφή μπορούν να επιτευχθούν αργές ανάσες που βοηθούν τόσο στην καρδιακή λειτουργία όσο και στην σωστή αναπνοή. Παρακολουθώντας συστηματικά τις αντιδράσεις του οργανισμού 20 ατόμων κατά την διάρκεια απαγγελίας στίχων από την Ομηρική «Οδύσσεια», ανακάλυψαν μια εκπληκτική επίδραση στον συγχρονισμό των αναπνοών και των καρδιακών παλμών. «Είναι προφανές ότι το εξάμετρο βοηθά τον ανθρώπινο οργανισμό να βρεί τον δικό του σωστό ρυθμό», υποστηρίζουν οι ερευνητές. Θεωρείται μια ανακάλυψη ιδιαίτερα σημαντική, τόσο για την κατανόηση των μηχανισμών που βοηθούν στην λειτουργία της καρδιάς και της αναπνοής όσο και για την θεραπεία καρδιακών παθήσεων.

Σωστός τονισμός

Όπως έχει αποδειχθεί, επιδρούν θετικά κυρίως στο κυκλοφορικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού, καθώς όταν κάποιος τα απαγγέλλει με τον σωστό τρόπο η αναπνοή του περιορίζεται σε έξι εισπνοές το λεπτό, κάτι που βοηθά την καρδιά να λειτουργεί αποτελεσματικά. ’λλες έρευνες έχουν αποδείξει ότι η απαγγελία τους μειώνει την πίεση και ευνοεί την αποτελεσματική λειτουργία των πνευμόνων. Όσο για τα Ομηρικά έπη, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι δεν είναι ανάγκη να διαβάσει κανείς και τους 12.000 στίχους της «Οδύσσειας», αρκεί να απαγγείλει λίγες στροφές περπατώντας και ακολουθώντας τον τονισμό των συλλαβών.

Πηγή:http://mwsaiko.blogspot.gr/search?updated-max=2012-08-05T02:07:00%2B03:00&max-results=3