ΟΙ ΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Ζούμε μέρες «Ληστοκρατίας» και «Λιστομαχίας»! Οι πολίτες - θύματα των ποικιλώνυμων ληστών, που με θαυμαστό θράσος αρπάζουν το δημόσιο χρήμα, ενώ άλλοι «νομότυπα» εξακολουθούν να απολαμβάνουν ιδιαίτερα, φορολογικά, μισθολογικά και εξουσιαστικά προνόμια.

 Το πολιτικό σύστημα, σε πλήρη αναντιστοιχία με τη διαμορφωμένη πραγματικότητα, πολιτεύεται με όρους φαυλότητας.
Στο πολιτικό σύστημα περιλαμβάνονται και όλοι αυτοί που ασκούν εξουσία και διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα (δήμαρχοι, πειφερειάρχες, διοικητές δημοσίων οργανισμών, στελέχη σε επιτροπές διαγωνισμών, επιβλέποντες δημοσίων έργων και μελετών, επιτροπές προμηθείων κλπ), ή όλοι όσοι διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, όπως κανάλια, δημοσιογράφοι και γκλαμουράτοι τηλεοπτικοί μαϊντανοί. Οι τελευταίοι, όλο το 24ωρο μετατρέπονται σε κήνσορες της πολιτικής ηθικής, καταδικάζοντας ή αθωώνοντας παράγοντες, ανάλογα με την προσωπική τους επιδίωξη. Άπειρα είναι τα παραδείγματα.

Ένα παράδειγμα, πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύτηκε κατάλογος με ονόματα δημάρχων που  φέρεται να ελέγχονται, ως καταθέτες σε τράπεζες πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Χθες (16/1/2013) αντιπροσωπεία τους, με επικεφαλής τον πρόεδρο της Κ.Ε.Δ., απαίτησε από τον υπουργό Δικαιοσύνης να αλλάξει ο σχετικός νόμος, ώστε να μην ερευνώνται ανώνυμες καταγγελίες! Οι τηλεοπτικοί αστέρες και οι λαλίστατοι εκρόσωποι των κομμάτων , αοποσιώπησαν το γεγονός.

Η μεγαλύτερη υποκρισία όμως παρατηρείται στα ζητήματα φοροδιαφυγής και διαφθοράς. Για το πρώτο: κανένας από τους εκπροσώπους των κομμάτων και από τους τηλεοπτικούς «αστέρες» και μαϊντανούς δεν ξέρει τίποτα για το διαρκές σκάνδαλο της φοροδιαφυγής (νόμιμης και παράνομης), που αδιάντροπα εξακολουθεί να ληστεύει το δημόσιο χρήμα, στερώντας πολλά δις ευρώ κάθε χρόνο τον κρατικό προϋπολογισμό. Κανένα ουσιαστικό μέτρο, ούτε βεβαίως καμία πίεση από επαγγελματίες του πολιτικού, τηλεοπτικού λαϊκισμού.
 Κανένας, επίσης, από τους εξουσιαστές των μικροφώνων δεν έχει ακούσει ή δεν γνωρίζει για τις μίζες των υπαλλήλων του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Ένας ανώτατος κρατικός λειτουργός( τ. Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων)  που τόλμησε να τους καταγγείλει, το γνωστό πλέον 4-4-2 , εξοβελίστηκε από το υπουργείο, ύστερα από απαίτηση των ...αδιάφθορων εκπροσώπων της γνωστής και πανίσχυρης συν(α)τενχίας.

Κατά τα άλλα, για την χρόνια καταλήστευση του δημοσίου, φταίνε οι λίστες και όχι οι ληστές.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΑΔΙΑΣ: 11ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1910-10 ΦΕΡΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1975- Σύντομο βιογραφικό

Σαν σήμερα το 1910 γεννήθηκε ο λογοτέχνης Νίκος Καββαδίας. Ό ποιητής έγινε ευρύτερα γνωστός από τη μελοποιημένη ποίησή του και ιδιαίτερα από τον Θάνο Μικρούτσικο, στον οποίο οφείλουμε πολλά. Ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα.

Ο ποιητής Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε στις 11/1/ 1910 στο Χαρμπίν της Μαντζουρίας. Ο πατέρας του, Χαρίλαος, είχε τη ρωσική υπηκοότητα και διατηρούσε επιχείρηση εισαγωγών - εξαγωγών. Η μητέρα του, Δωροθέα, ήταν κεφαλλονίτικης καταγωγής. Σε ηλικία τεσσάρων ετών, η οικογένειά του επέστρεψε στην Κεφαλονιά και το 1921 μετακόμισε στον Πειραιά, όπου τελείωσε το Δημοτικό και το εξατάξιο Γυμνάσιο.

Το 1928 δίνει εξετάσεις στην Ιατρική Σχολή, αλλά την ίδια χρονιά αρρωσταίνει βαριά ο πατέρας του και αναγκάζεται να δουλέψει. Για μερικούς μήνες εργάζεται σε ναυτικό γραφείο, κρατώντας τα λογιστικά βιβλία, και τον επόμενο χρόνο, αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα του, μπαρκάρει ναύτης σε φορτηγό.

Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, αποτυπώνει στο χαρτί τις εικόνες από τα μέρη που επισκέπτεται, τη ναυτική ζωή, τους ναυτικούς και τις σχέσεις τους με την πατρίδα τους, τη θάλασσα και τις γυναίκες. Τον Ιούνιο του 1933 κυκλοφορεί την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο Μαραμπού και εισαγωγικό σημείωμα του Καίσαρα Εμμανουήλ. Το βιβλίο τυπώνεται σε 245 αντίτυπα, στο τυπογραφείο του περιοδικού Ο Κύκλος, με έξοδα του ίδιου.

Το 1939 παίρνει το δίπλωμα ασυρματιστή, αν και αρχικά ήθελε να γίνει καπετάνιος. Ακολουθεί ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, πηγαίνει στρατιώτης στην Αλβανία και στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής μένει ξέμπαρκος στην Αθήνα. Ξαναμπαρκάρει το 1944 και ταξιδεύει αδιάκοπα ως ασυρματιστής σ’ όλο τον κόσμο.

Τον Ιανουάριο του 1947 εκδίδεται η δεύτερη ποιητική συλλογή του Πούσι κι επανεκδίδεται, ύστερα από δεκατέσσερα χρόνια, το εξαντλημένο Μαραμπού από τον Θανάση Καραβία, ο οποίος το Μάρτιο του 1954 θα κυκλοφορήσει και τη Βάρδια, το μοναδικό πεζό του Νίκου Καββαδία.

Από το τελευταίο ταξίδι του επέστρεψε το Δεκέμβριο του 1974 και αμέσως ξεκίνησε τις προετοιμασίες για την έκδοση της τρίτης ποιητικής συλλογής του, την οποία όμως δεν πρόλαβε να δει τυπωμένη. Πέθανε ξαφνικά στις 10/2/1975, από εγκεφαλικό επεισόδιο. Στην ατζέντα του βρέθηκαν τρεις στίχοι που ήθελε να τους προτάξει στο Τραβέρσο, κάτι που δεν έγινε...

«Μα ο ήλιος εβασίλεψε κι ο αητός απεκοιμήθη
και το βοριά το δροσερό τον πήραν τα καράβια.
Κι έτσι του δόθηκε καιρός του Χάρου και σε πήρε».

Τρία χρόνια μετά το θάνατό του, κάποια από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον Θάνο Μικρούτσικο, στο δίσκο Σταυρός του Νότου. Μέσω αυτών των τραγουδιών, και άλλων που ακολούθησαν, ο Νίκος Καββαδίας έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό.

Πηγή:  http://www.sansimera.gr/

ΙΩΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ- Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ: "ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ"

Αναδημοσιεύω απόσπασμα συνέντευξης του Ιωάννη Ιωαννίδη, Έλληνα καθηγητή στο Stanford των ΗΠΑ. που δημοσιεύθηκε  από την Αννα Γριμανη, στην Καθημερινή 30/12/2012. Μπορεί ενδεχομένως να διαφωνεί κάποιος με το περιεχόμενο της συνέντευξης, θα συμφωνήσει, ωστόσο, για την ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο θέμα. Με αυτό το κριτήριο την επέλεξα ως την πρώτη ανάρτηση για το 2013.

Πώς φτάνει σε εσάς η κρίση της Ελλάδας;  Η κρίση είναι παγκόσμια, όχι ελληνική αποκλειστικότητα. Αποτελεί ένα πρόβλημα αλλά και μια ευκαιρία ταυτόχρονα. Δυστυχώς, φοβάμαι ότι στην Ελλάδα η κρίση αποτελεί άλλοθι επικράτησης των ανάξιων, των ανίδεων και των ανέντιμων στον κοινωνικό, πολιτικό και πνευματικό βίο. Στην ελληνική παραλλαγή θεωρώ ότι αλληλοεξυπηρετούνται θαυμαστά ανειδίκευτοι τεχνοκράτες της συμφοράς, άναρθρες αριστερές κραυγές και φασιστικοί χαιρετισμοί. Το σύστημα καπελώνει ξεδιάντροπα και το Λόγο, και τον Αντίλογο. Μετά τον εξοστρακισμό των αρίστων από το δημόσιο στερέωμα, σε αυτό το τέλμα της αναξιοκρατίας γίνεται αναπόφευκτη η υλική και ηθική απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Ποιος φταίει; Φταίω εγώ. Δεν μπόρεσα να αναχαιτίσω τη μετριότητα και την ιδιοτέλεια όπου τις συνάντησα, ηττήθηκα κατά κράτος, θα συνεχίσω πάντως να πολεμώ. Ελπίζω να παραδεχτούν και μερικοί άλλοι στην Ελλάδα ότι φταίνε και να πολεμήσουν με προσωπική ευθύνη για το καλύτερο. Πώς φαντάζεστε τον Ελληνα της εποχής μετά την κρίση; Ελπίζω να πράττει, αντί να φαντάζεται απλώς. Οι άνθρωποι και οι λαοί φτιάχνουν το μέλλον τους κάθε μέρα και κάθε στιγμή με τις υπεύθυνες πράξεις τους. Οι εξωγενείς παράγοντες παίζουν μικρότερο ρόλο. Για παράδειγμα, αν ανακαλύψουμε τεράστιες ποσότητες υδρογονανθράκων αξίας τρισεκατομμυρίων, αλλά δεν αλλάξει τίποτε άλλο, φαντάζομαι το μέλλον του Ελληνα κατάμαυρο σαν το πετρέλαιο. Εύχομαι πλούτο σε αρετές και σε ανατρεπτική δημιουργικότητα, όχι αναγκαστικά σε οικονομετρικούς δείκτες. Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα. Τα περισσότερα μικρά ελληνικά που αγάπησα δολοφονήθηκαν με τρόπο στυγνό και έχουν ήδη αποσυντεθεί - πενθώ και τιμώ, αλλά δεν ταριχεύω. Οσα επέζησαν πιστεύω ότι κάποτε θα εκδικηθούν σιωπηλά και χωρίς καμία βία. Πλήρης κατάλογος θυμάτων και επιζώντων καταγράφεται στο τελευταίο μου βιβλίο, «Τοκάτα για την κόρη με το καμένο πρόσωπο» (Κέδρος 2012), για όποιον αντέχει 368 σελίδες. Η υπέροχη εκδοχή των Ελλήνων. Είναι ταυτόσημη με την υπέροχη εκδοχή του Homo sapiens sapiens γενικότερα. Ο,τι με απογοητεύει. Ο συμβιβασμός με τη μετριότητα και η νομιμοποίησή της ως χρυσού μέτρου αναφοράς. Με ποια ταυτότητα οι Ελληνες περιέρχονται τον σύγχρονο κόσμο; Εξαίρετοι διανοητές, επιστήμονες, καλλιτέχνες σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης - μεγαλοφυείς και ταυτόχρονα ταλαίπωροι Οδυσσείς, απάτριδες Βησσαρίωνες και περιπλανώμενοι, ξεγελασμένοι Κοριολανοί. Παράγει πολιτισμό ο σημερινός Ελληνας ή είναι προσκολλημένος σε μια ρητορική ελληνικότητα; Ποτέ στην ιστορία, ούτε στα θεοσκότεινα αρχαία χρόνια που πολλοί νεκρολάτρες αναπολούν, ο ελληνισμός δεν είχε τόσα διαπρεπή μέλη στην επιστήμη, την τέχνη και τη διανόηση όσο σήμερα. Απλώς σχεδόν όλοι οι κορυφαίοι Ελληνες είναι είτε εξόριστοι από την Ελλάδα είτε εξόριστοι στην Ελλάδα, για όσο οι ακατάσχετα μέτριοι (ξε)πουλάνε νανο-πολιτισμό επιπέδου τηλεμάρκετινγκ. Η Ελλάδα πλέει μυστηριωδώς σαν πλοίο-φάντασμα χωρίς τους Ελληνες. Η αδιαπραγμάτευτη ελληνική αλήθεια μου. Οτι η αλήθεια δεν έχει προσωποληψία και είναι οικουμενική, όχι ιδιωτικό κτήμα - αμπέλι, περιβόλι ή νεκροταφείο που ανήκει σε προνομιούχα άτομα, σέκτες ή λαούς. Η Οδός των Ελλήνων στον παγκόσμιο χάρτη - ορίστε την. Ο δύσκολος δρόμος όπου μπορεί κάθε ξεχωριστή προσωπικότητα να αναπτύξει τις μοναδικές ικανότητές της προσφέροντας τα μέγιστα στους συνανθρώπους. Ελπίζω όχι πλατιά λεωφόρος όπου παραδέρνουν κομματικά συνονθυλεύματα, μικρόψυχοι λογιστές, ξερόλες διαφημιστές του τίποτα και εθνικιστικοί ουλαμοί. * Ο Ιωάννης Ιωαννίδης κατέχει την έδρα C.F. Rehnborg στην Πρόληψη Νοσημάτων και είναι τακτικός καθηγητής Παθολογίας, Ερευνας και Πολιτικής Υγείας, και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Stanford των ΗΠΑ.