Η ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

                             

       Δημήτρης Νανόπουλος Φυσικός, Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών:Ευκαιρία να φτιάξουμε το κράτος που χάσαμε όταν σκότωσαν τον Καποδίστρια

Κύριε Νανόπουλε, σήμερα βιώνουμε το τέλος μιας εποχής. Ποιες είναι οι συνέπειες στην Ελλάδα;

«Το τέλος μιας εποχής αποδίδει απόλυτα αυτό που βιώνουμε τώρα. Εύχομαι και ελπίζω ότι όλοι συνειδητοποιούμε, είτε έχουμε φταίξει είτε δεν έχουμε φταίξει, ότι κάτι δεν πήγε καλά όλα αυτά τα χρόνια. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι όπως πηγαίναμε δεν μπορούμε να συνεχίσουμε- έτσι στον αέρα. Και ότι από εδώ και πέρα έχουμε την ευκαιρία να χτίσουμε ένα πραγματικό, σύγχρονο, δυτικό κράτος. Εκείνο, δηλαδή, το κράτος που δεν χτίσαμε από τότε που σκοτώσαμε τον Καποδίστρια».

Εμείς τι κάναμε λάθος ως κοινωνία; Ποιες αιτίες μας έφεραν σε αυτήν την οικονομική κρίση και στα Μνημόνια; Υπήρχε εναλλακτική λύση;

«Δεν εκμεταλλευτήκαμε ήδη από την εποχή που μπήκαμε στην ΕΟΚ τα κονδύλια που μας δίνανε για επενδύσεις, για υποδομές. Νομίζαμε ότι είναι οι κουτόφραγκοι και εμείς τους κοροϊδεύουμε. Αυτή ήταν μια πάρα πολύ μεγάλη ευκαιρία που χάθηκε. Ο κόσμος ήταν τότε ενωμένος, υπήρχε όραμα, υπήρχε ελπίδα. Αλλά έγινε μία κάκιστη χρήση των πόρων. Εστω και αν δεν το έκαναν ηθελημένα, τους ενδιέφεραν μόνο οι ψήφοι. Από εκεί και μετά, ο καθένας έβαλε το λιθαράκι του στην καταστροφή. Οσο για τα Μνημόνια; Νομίζαμε και πάλι ότι τους κοροϊδεύαμε. Πηγαίναμε και υπογράφαμε μόνο για να κερδίσουμε χρόνο και μετά δεν κάναμε τίποτα. Δεν είναι, όμως, τα πράγματα έτσι. Πρέπει να δούμε, επιτέλους, τι μπορούμε να κάνουμε τώρα».

Είχατε πει παλιότερα ότι «η κβαντική φυσική είναι ένα είδος παραλόγου, με την έννοια ότι ξεφεύγει από τα όρια της καθεστώσας λογικής». Πιστεύετε ότι αυτή η απότομη ανατροπή που ζούμε σε σχέση με αυτά που ξέραμε, συνάδει με τη λογική ή έχει κυριαρχήσει το παράλογο;

«Εχει κυριαρχήσει το θέατρο του παραλόγου. Πάντως, δεν θυμάμαι χώρα στον δυτικό κόσμο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο να έχει περάσει τέτοια κρίση. Θέλει πάρα πολύ σκέψη και δύναμη για να δούμε πώς μπορούμε να ξεφύγουμε. Αλλά η αλήθεια είναι ότι ζούμε σε μία κβαντική πολιτική κατάσταση όπου κυριαρχεί η αρχή της αβεβαιότητας και της απροσδιοριστίας. Χάσαμε τα αβγά και τα πασχάλια. Εχουμε αποδείξει στην πράξη ότι η κβαντική φυσική δεν δουλεύει μόνο στον μικρόκοσμο, αλλά δουλεύει και στον... ελληνικό μακρόκοσμο».

Οι ιστορικοί του μέλλοντος σε ποια στοιχεία του παρόντος θα πρέπει να καταφύγουν για να μας καταλάβουν καλύτερα; Για παράδειγμα, οι Ελληνες δεν φημιζόμαστε για την ικανότητα να συνεννοηθούμε μεταξύ μας, ακόμα και όταν ο κίνδυνος είναι ορατός.

«Οι Ελληνες το έχουμε αυτό από την αρχαιότητα. Ολος ο Ομηρος έχει γραφτεί για αυτό, για τις αψιμαχίες μεταξύ των Ελλήνων. Αλλά να το επικαλούμαστε σαν χαρακτηριστικό μας είναι λάθος. Τι πάει να πει έτσι είμαστε εμείς οι Ελληνες, τσακωνόμαστε. Τότε να σταματήσουμε να υπάρχουμε σαν έθνος. Ας κάνουμε κάτι άλλο. Εάν δεν μπορούμε να μονιάσουμε, εάν δεν μπορούμε να καταλάβουμε τους κινδύνους που έχουμε μπροστά μας, τότε τι να πω. Εχουμε φύγει από την εποχή που γίνονταν οι πόλεμοι και οι κατακτήσεις με την μπότα. Είχα πει πριν από τρία χρόνια ότι πάμε για οικονομικό ναζισμό, ότι ο Νότος θα κινδύνευε να γίνει ένα είδος προτεκτοράτου. Θέλω όμως να πω και κάτι άλλο: έχουν κατορθωθεί ορισμένα πολύ σημαντικά πράγματα από τον ελληνικό λαό. Και τώρα περιμένω να δω τους κυρίους από την κεντρική Ευρώπη πώς θα μας συμπεριφερθούνε. Πρέπει να δείξουν αλληλεγγύη, να υπάρξει ελάφρυνση ώστε να μπορέσει η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, να μη σκέφτεται μόνο τα χρέη. Τα γόνατά μας είναι ματωμένα. Ασε να σηκωθούμε λίγο πάνω».

Ποιο θεωρείτε το πιο επικίνδυνο φαινόμενο στην Ελλάδα της κρίσης;

«Την απαισιοδοξία. Ενώ οι Ελληνες είμαστε από τη φύση μας αισιόδοξοι, δεν θυμάμαι ποτέ άλλοτε τόση διάχυτη απαισιοδοξία. Είναι τραγικό. Ο κόσμος έχει γίνει καταθλιπτικός, πέρα από την παράνοια η οποία υπάρχει. Αλλά για να αλλάξει αυτό, πρέπει να παρέλθει η οικονομική κρίση, η οποία όμως είναι αποτέλεσμα και έλλειψης παιδείας. Και παιδεία δεν εννοώ το να έχεις πτυχία. Παιδεία είναι και το να πληρώνεις φόρους. Γιατί κανένας δεν πλήρωνε φόρους».

Υπάρχουν περιθώρια για αισιοδοξία; Πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να ανακάμψει σε ορατό ορίζοντα;

«Τελευταία έχει ανάψει λίγο μέσα μου η φλόγα της αισιοδοξίας ότι θα γλιτώσουμε. Αλλά πρέπει όλοι να βοηθήσουνε πέρα από τα μικροκομματικά οφέλη. Διότι εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα 'ρθεις».

Τι συμβουλεύετε τους νέους για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν στην εποχή τους;

«Εγώ θα έφευγα. Ξέρω ότι ακούγεται βαρύ, αλλά πώς μπορώ να πω σε έναν νέο άνθρωπο να μείνει; Εχει ξαναγίνει αυτό μετά τον Εμφύλιο που έφυγαν τα καλύτερα μυαλά και πήγαν στο Παρίσι - ο Καστοριάδης, ο Ξενάκης, ο Πουλαντζάς ή και στη χούντα που έγινε κάτι αντίστοιχο. Και έμειναν στην Ελλάδα μετριότητες και κάτω. Είναι το φαινόμενο Σαλιέρι: έχουνε μια εξυπνάδα, αλλά είναι ατάλαντοι. Ο Σαλιέρι είχε το μυαλό να καταλάβει την ιδιοφυΐα του Μότσαρτ και γι' αυτό τον μισούσε τόσο πολύ. Φταίει όμως και ο κόσμος που επέτρεψε στους ?Σαλιέρηδες? να σκοτώνουν τους Μότσαρτ. Η Ελλάδα είναι γεμάτη τέτοιους, ακόμα και σήμερα. Και δεν αφήνουν περιθώρια για δημιουργία. Κοιτάξτε τι γίνεται. Πέστε μου εσείς σε ποια άλλη χώρα του κόσμου το μεγαλύτερο πανεπιστημιακό ίδρυμα θα μπορούσε να είναι επί δυόμισι μήνες κλειστό, επειδή μια ομάδα το αποφάσισε. Δεν έχει καμία σημασία εάν έχουν δίκιο ή όχι. Αλλιώς πρέπει να διεκδικείς το δίκιο σου. Δεν γίνεται σαράντα άτομα να κλείνουν το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ισως οι Ελληνες του εξωτερικού να κρατάνε τη δάδα της Ελλάδας πιο αναμμένη από τους Ελληνες εδώ πέρα».

Ενας συγγραφέας και πανεπιστημιακός δάσκαλος εξακολουθεί να ασκεί επίδραση στον κόσμο;

«Ναι. Υπό την προϋπόθεση ότι δεν πρέπει να θέλουμε με αυτά που λέμε να γίνουμε αρεστοί. Πρέπει με αυτά που λέμε, να προσπαθούμε να βοηθήσουμε τον κόσμο να προχωρήσει. Να κάνουμε τον κόσμο να σκεφτεί. Και όχι τάχα να προτείνουμε έτοιμες λύσεις. Είναι αυτό που λένε οι Κινέζοι για το ψάρι: ότι δεν δίνεις σε κάποιον έτοιμο ψάρι, αλλά του μαθαίνεις να ψαρεύει».

Ενας νέος Διαφωτισμός

Ποια πράξη θεωρείτε επαναστατική σήμερα;

«Νομίζω ότι είναι η πνευματική επανάσταση και η αγωγή που μπορούνε να αλλάξουν τον κόσμο. Πρέπει να σπάσουν τα δεσμά τα αόρατα που κρατάνε τον κόσμο καθηλωμένο και να καταλάβουμε ότι μπαίνουμε σε μία νέα εποχή. Η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν κάνει μεγάλη πρόοδο και έχουν φέρει τον άνθρωπο σε ένα καινούργιο, φωτεινό μέρος, το οποίο δυστυχώς δεν το έχει αντιληφθεί ο κόσμος. Πρέπει ο κόσμος να προχωρήσει με ορθολογισμό, πάνω σε δεδομένα και να φτιάξουμε μια καινούργια κοινωνία. Αυτό είναι το όνειρό μου και το όραμά μου. Όπως ο Διαφωτισμός είναι ένα αποτέλεσμα του Νεύτωνα και του Γαλιλαίου και του Κοπέρνικου, διότι ο Βολταίρος ήταν μαθητής, και έφεραν την πραγματική επανάσταση, έτσι και σήμερα πρέπει να γίνει ένας νέος Διαφωτισμός μέσα από την τεράστια εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας».

ΜΙΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΡΟΜΟΥ

Η τραγωδία μας κρύβει τη σωτηρία μας

Πιστεύετε ότι αυτή τη στιγμή λείπουν οι πολιτικοί ηγέτες από την Ελλάδα, αλλά και από την υπόλοιπη Ευρώπη;

«Η πολιτική, πια, έχει αλλάξει σε σχέση με αυτό που γνωρίζαμε. Αλλά λόγω της παγκοσμιοποίησης στα οικονομικά, τα πράγματα έχουν γίνει εξαιρετικά περίπλοκα για τις πολιτικές αποφάσεις. Εδώ βλέπετε ότι τραντάχτηκε ολόκληρη Ευρωζώνη από μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα. Στις παλιές εποχές δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Θα λέγανε πτωχεύστε εσείς και όλα είναι μια χαρά. Αυτό που ήταν η τραγωδία μας κρύβει και τη σωτηρία μας. Η εξάρτηση που έχουν από μας και η εξάρτηση που έχουμε από αυτούς δημιούργησαν μία ισορροπία τρόμου. Ίσως θα έπρεπε να το είχαμε εκμεταλλευτεί καλύτερα αυτό. Θα έπρεπε όμως να είχε υπάρξει μία στήριξη απ' όλα τα κόμματα. Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα, δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο. Και πραγματικά λυπάμαι, δεν το 'χω ξαναδεί αυτό το πράγμα».

Συνέντευξη στον Γιώργο Βαϊλάκη, από την imerisia.gr

ΠΗΓΗ: :ΕΛΠΗΝΩΡ

ΡΟΥΣΦΕΤΙΩΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

                  
Στην αμέσως προηγούμενη γραφή έγινε αναφορά για το ελληνικό πελατειακό κράτος, με την έννοια ότι το πολιτικό σύστημα- από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτος, στηρίζεται και στηρίζει μια πελατειακή σχέση με πολλές εκφάνσεις. Κυρίαρχο στοιχείο σε αυτή τη σχέση είναι το ρουσφέτι, δηλαδή η χαριστική πράξη σε ένα άτομο ή σε ομάδες κοινού ιδιοτελούς σκοπού. Μια από τις συνήθεις μορφές ρουσφετιού είναι ο και διορισμός στο δημόσιο ή, αν ο πολίτης- πελάτης διαθέτει την «τιμητική» θέση του κομματάρχη ή «προσωπάρχη», τότε η βρίσκεται μια θέση σε Ρετιρέ του δημοσίου. Όπως θα δούμε δεν έλειπαν και περιπτώσεις πλήρους εξαχρείωσης, όπου το ρουσφέτι εξασφάλιζε και την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο!


Από το βιβλίο του Αργύρη Βουρνά με τίτλο «ΡΟΥΣΦΕΤΟΛΟΓΙΚΆ ΣΗΜΕΙΏΜΑΤΑ», εκδ. Συλλογές, Αθήνα 2006, αντιγράφω ορισμένες από τις πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις:


-ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΑΡΧΗΓΟΣ

Εν Αθήναις τη 28/6/1945


. Σας παρακαλώ θερμώς όπως ενδιαφερθήτε προσωπικώς και τακτοποιηθή ως φύλαξ των αποθηκών Δ.Ε.Σ. ο Λινάρδος Γεώργιος ,δια τον οποίον ενδιαφερόμεθα όλως εξαιρετικώς.

Να με συγχωρήτε δια τας συχνάς ενοχλήσεις μου, ευρίσκομαι εις την ανάγκην , ο κόσμος είναι απαιτητικός, η πολιτική αυτά έχει…….

Σας ευχαριστώ

Ιωάννης Δημητρακόπουλος



-ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ 18/10/1955

------------

ΥΠΟΥΡΓΟΣ


Αγαπητέ Ντίνο,


Ο κομιστής της παρούσης είναι ο κ Δημήτριος Κωτσάκης., δια τον οποίον σου τηλεφώνησα χθες

Πρόκειται περί εξαιρετικού νέου ο οποίος επί πενταετίαν προσφέρει τας υπηρεσία του εις το πολιτικό μου γραφείον. Αντιλαμβάνεσαι επομένως το ενδιαφέρον μου δι΄αυτόν και την επιυθυμίαν να τακτοποιθή το δυνατόν καλύτερον.-

Φιλικώτατα


Κωνσταντίνος Καραμανλής




ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ                              Αθήναι τη 8-2- 1954

   ---------

  ΥΠΟΥΡΓΟΣ



Αξ. Κύριον

Κ. Καλλίαν

Υπουργόν Παιδείας


Αγαπητέ Κύριε Καλλία,


Θερμότατα σας παρακαλώ όπως ενδιαφερθείτε όλως ιδιαιτέρως δια τον διορισμόν εις την περιφέρειαν Αχαΐας της δημοδιδασκαλίσσης Ναυσικάς Κεφάλα δια την οποίαν ενδιαφέρομαι προσωπικώς.

Η ανωτέρω είναι θύμα των συμμοριτών, μοναδική προστάτις της οικογενείας της, είναι δε αξία πάσης υποστηρίξεως.

Με αγάπην

Παναγιώτης Κανελλόπουλος



ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ Δρ. Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Βουλευτής Πειραιώς


Η Τσαγδή Ευλαμπία του Σωτηρίου έχει υποβάλλη αίτησιν διαορισμού διαδασκαλίσσης.

Ενδιαφέρομαι όλως ιδιαιτέρως. Ανήκει εις οικογένιαν εμπίστων φίλων.

Έχω αποστείλλει και άλλα σημειώματα





-ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΖΕΡΒΑΣ

Αθήναι τη 22/9/1955

Αξιότιμον

κ. Αλεβιζάτον Γεράσιμον

Καθηγητήν Πανεπιστημίου

Ενταύθα


-Φίλτατε κε Καθηγητά

Θερμώς σας παρακαλώ όπως προσέξητε την κατωτέρω υπόθεσιν δια την οποίαν το ενδιαφέρον μου είναι μέγιστον.

Έδωσεν εξετάσεις εις την Οδοντιατρικήν ο Σεραφείμ Ιωάννου Καραφέρης.

Ούτως είναι ένας άριστος νέος που η οικογενειά του ολοκαυτώθηκε στον Εθνικό μας αγώνα.

Είναι υιός αναπήρου συμπολεμιστού μου και θα με υποχρεώσετε προσωπικά εάν τον βοηθήσητε και εισαχθή, δεδομένου ότι, ως με διαβεβαίωσε, έγραψε πολύ καλά.

Ευχαριστώ πολύ

Φιλικώτατα

Στρατηγός Ν ΖΕΡΒΑΣ



ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ                       
                                                                              Αθήναι τη 7-4-1964
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ






Φίλε κ Υπουργέ κ. Ευάγγελον Αρβανιτάκην

Υπουργόν Συγκοινωνιών

ΕΝΤΑΥΘΑ



Ο υπηρετών εις Ναύπακτον ως Αγροτικός Διανομεύς κος Αντώνιος Παπαδογιώργος, προσεχώς θα κριθή υπό του Συμβουλίου προκειμένου ν΄ αποφασίση δια την μονιμοποιησίν του

Παράκλησις όπως ενδιαφερθήτε να μονιμποιηθή.



Ευχαριστών

Γ. Αθανασιάδης- Νόβας





ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ Εν Αθήναις τη 27Ιλουλίου 1964

Προς το Υπουργείον Συγκοινωνιών

Γραφείον κ. Υφυππουγού


Παρακαλούμεν θερμώς όπως ενδιαφερθήτε δια την χορήγησιν στεγαστικού δανείου εκ δραχμών 60,000 υπό των Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων εις τον κ. Ιωάννην Κ. Πουρναράν, καθηγητήν Πατρών.

Ούτος υπέβαλε σχετικήν αίτηιν λαβούσαν αριθ. Πρωτ. 6936/22/6/1963.



Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΡΝΑΣ

Σημείωση Σ.Χ.

Στο φωτοαντίγραφο του σημειώματος, που έχει δημοσιευθεί στο εν λόγω βιβλίο, υπάρχει η εξής χειρόγαφη ένδειξη: «Ναι 70. 000 δρχ.). Φαίνεται από τότε το Ταχ. Ταμιευτήριο ήταν ….γενναιόδωρο!


ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ            Εν Αθήναις τη 21-10-1964

      ------------                                                  



κ. Ευάγγελον Αρβανιτάκην

Υπουργόν Συγκοινωνιών

ΕΝΤΑΥΘΑ


Αγαπητέ Ευάγγελε

Υπομιμνήσκων την από 28/7/1964 ομοίαν μου, αφορώσαντην πρόσληψιν τουΘεοδώρου Ανδριανάκη εκ Σταδίου Αρκαδίας, αποφοίτου σχολής Τ.Τ.Τ. εις την Ταχυδρομικήν Υπηρεσίαν θερμώς σε παρακαλώ και αύθις, όπως ενεργήσης τα δέοντα δια την πραματοποίησιν του εν λόγω διορισμού.

Παρακαλώ ενημέρωσέ με επί πάσης ενεργείας σου..

Με αγάπην



ΝΙΚ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ



Διευκρινίζεται ότι στα περισσότερα και ίσως σημαντικότερα ρουσφέτια δεν έχουν αφήσει ίχνη, όπως άλλωστε και μια καλοστημένη απάτη ή ενδεχομένως να μην έχει απασχολήσει την έρευνα. Είναι όμως ενδεικτικά μιας νοο-τροπίας περί ….φιλοπατρίας.

Θα άξιζε τον κόπο να βρεθεί ένας «χορηγός» για να χρηματοδοτήσει μια συστηματική μελέτη, η οποία θα απαντά στο ερώτημα: πώς χτίστηκε ένα πελατειακό σύστημα από το 1830 μέχρι σήμερα. Ίσως τότε να μπορούσαμε να εξηγήσουμε τα σημερινά δεσμά μας…….

















.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

                          

Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα συγκροτήθηκε ως κράτος το 1830. Από τότε μέχρι σήμερα έχει χρεοκοπήσει τέσσερις φορές, με την τελευταία το 2010.Ο δημόσιος διάλογος- στις περισσότερες περιπτώσεις, διεξάγεται γύρω από τις συνέπειες ( Μνημόνιο, Επιτροπεία, μέτρα) και λιγότερο στα αίτια.

 Εξετάζοντας το ελληνικό πρόβλημα , με τη ματιά όχι του οπαδού αλλά του σκεπτόμενου πολίτη, οδηγούμαστε στην παραδοχή ότι τα αίτια έχουν μεγάλο χρονικό βάθος, αφού σημερινά νοσηρά φαινόμενα τα συναντάμε σε όλες τις φάσεις του λεγόμενου ιδιωτικού και δημοσίου βίου.

Η παραδοχή αυτή δεν συνιστά απαλλαγή, ή έστω και υποβάθμιση, των πολιτικών και ποινικών ευθυνών για όλους όσοι είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας τα τελευταία 50 χρόνια. Αντίθετα, η λογική σειρά των πραγμάτων πρέπει να είναι: τι έφταιξε και ακολούθως ποιοι έφταιξαν . Στο πρώτο ερώτημα, μια από τις αιτίες μπορεί να είναι η σχέση του κράτους με τον πολίτη – πελάτη, δηλαδή το πελατειακό κράτος. Η σχέση αυτή έχει πολλές πτυχές, ξεκινάει από το προσωπικό ρουσφέτι και φτάνει σε μια χαριστική πράξη μιας ολόκληρης ομάδας πολιτών –κολλητών.

Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, γνωστός διανοούμενος, περιγράφει πώς συνέθεσε την πρώτη μεγάλη μελέτη του για τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό, «Εξάρτηση και αναπαραγωγή, 1830-1922», τη διατριβή υπό την καθοδήγηση του Νίκου Σβορώνου: «Είχα προσπαθήσει να απαντήσω στο ερώτημα “πώς γίνεται η Ελλάδα να εμφανίζεται τόσο ιδιαίτερη” ήδη τον 19ο αιώνα. [...] Επιχειρούσα να εξηγήσω τις θεαματικές στατιστικές και αποκλίσεις της Ελλάδας σε σχέση τόσο με τις χώρες της Ευρώπης όσο και με τα Βαλκάνια και την Εγγύς Ανατολή με απτά υλικούς όρους. Το απίστευτα υψηλό ποσοστό των εκπαιδευμένων, ένας καταμερισμός της εργασίας που χαρακτηριζόταν από θεματική αύξηση των υπηρεσιών και ιδιαίτερα του δημόσιου τομέα, μια χαρακτηριστική πολιτική σταθερότητα που συνάπτεται με τα πελατειακά συστήματα και κυρίως η εντελώς ιδιαίτερη εξέλιξη του νεοελληνικού Κράτους για έναν ολόκληρο αιώνα μου δημιουργούσαν απορίες».

Από το παράθεμα αυτό( Ν. Ξυδάκης Καθημερινή 4/1/2014) προκύπτει ότι η διόγκωση του δημοσίου τομέα ήταν, κατά τον Τσουκαλά, μια από τις βασικές αιτίες της ελληνικής οικονομικής υστέρησης, έναντι των υπολοίπων κρατών.

Πολλοί εξουσιαστές του μικροφώνου και βιαστές της κοινής γνώμης, παρουσιάζουν μόνο τα αποτελέσματα της χρεοκοπίας και όχι τις αιτίες. Με λαϊκίστικου τύπου προσεγγίσεις, επιδιώκουν να καταστήσουν τους ακροατές και τηλεθεατές, πελάτες θεαμάτων και όχι πολίτες με κριτική σκέψη. Στον ανιστόρητο και λαϊκίστικο δρόμο τους ακολουθούν πολλοί εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου.

Σήμερα, όσο ποτέ χρειάζεται, αφού εντοπίσουμε τα αίτια της κακοδαιμονίας μας, να τιμωρήσουμε πολιτικά, δηλαδή να αποδοκιμάζεται όποιος κρατικός λειτουργός ρουσφετολογεί, και ποινικά τους υπεύθυνους για κάθε ρεμούλα , σπατάλη, διορισμό, και γενικότερα, για κάθε είδους χαριστικής πράξης, σε βάρος του δημοσίου ταμείου, προκειμένου στο μέλλον να αποτραπούν τέτοια εγκλήματα κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων.

ΜΙΣΘΟΔΙΚΕΙΟ: ΑΠΟΦΑΣΗ – ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥΣ

                                           


« Το Μισθοδικείο, με προόσφατη (30/12/2013) απόφασή του, έκρινε: α) αντισυνταγματικές τις περικοπές των δικαστικών και β) αναγνωρίζει και αφορολόγητο στις αποδοχές τους».

Το Μισθοδικείο απαρτίζεται από 3 δικαστές, 3 καθηγητές (Νομικής) ΑΕΙ και 3 δικηγόρους.

Αναλυτικότερα: το Μισθοδικείο έκρινε αντισυνταγματική την τελευταία μνημονιακή περικοπή των αποδοχών τους (20% έως 25%) που επιβλήθηκε αναδρομικά από τον Αύγουστο 2012, ενώ παράλληλα αναγνώρισε το αφορολόγητο του 25% των αποδοχών τους, όπως συμβαίνει με τους βουλευτές, αφού το Σύνταγμα επιβάλλει την ισοτιμία ανάμεσα στις τρεις κρατικές λειτουργίες (εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική).

Μετά την απόφαση αυτή ,ανοίγει έτσι ο δρόμος για επιστροφή σημαντικών κονδυλίων και αύξηση των αποδοχών των δικαστικών λειτουργών αναδρομικά για τους τελευταίους 16 μήνες, ανάβοντας ταυτόχρονα «πράσινο φως» για ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση (με έκπτωση του 25% από το φορολογητέο εισόδημα) που στην πράξη οδηγεί σε μεγαλύτερο καθαρό εισόδημα.



Η είδηση αυτή θα έπρεπε να αποτελεί το πρώτο θέμα στα πορτοπαράθυρα των τηλεοπτικών καναλιών. Δυστυχώς όμως, για τους τηλεκρατούντες της αποβλάκωσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι ειδήσεις όπως τα καμώματα του Γάλλου Προέδρου ή του Προέδρου των ΗΠΑ.

Θα περίμενε κανείς, ιδιαίτερα σε τούτη συγκυρία, ότι οι αποφάσεις είτε των μονομελών είτε των συλλογικών θεσμικών οργάνων της συντεταγμένης πολιτείας, που συνεπάγονται υψηλό δημοσιονομικό κόστος, να λαμβάνονται με ιδιαίτερη προσοχή. Και αυτό γιατί στη χώρα μας υπάρχουν 30% άνεργοι, άλλοι τόσοι υποαπασχολούμενοι, ένα μεγάλο ποσοστό με μηνιαίο μισθό 700- 900 ευρώ και εκατοντάδες χιλιάδες χαμηλόμισθοι που έχουν υποστεί περικοπές και δεν μπορούν πλέον να επιβιώσουν.

Και γιατί, για πολλά χρόνια υπάρχει εκτεταμένη φοροκλοπή και φοροδιαφυγή, μια αποσαρθρωμένη παραγωγικά οικονομία, και μια απίστευτη σπατάλη και κλοπή δημοσίου χρήματος με την ενοχή των εξουσιαστών και με την ανοχή όλων μας.

Ο κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος, που διεκδικεί τον τίτλο του πολίτη, αναρωτιέται γιατί αυτή η επιλεκτική και ιδιαίτερη μεταχείριση σε μια ομάδα κρατικών λειτουργών;

Δεν είναι αντισυνταγματικές οι αυθαίρετες και άδικες περικοπές σε εκατοντάδες χιλιάδες κρατικούς λειτουργούς, οι οποίοι απολάμβαναν το αστρονομικό ποσό των 1200 ευρώ και σήμερα αμείβονται με το ποσό των 850- 900 ευρώ,;

Γιατί κανένα δικαστήριο δεν έκρινε αντισυνταγματικό το ισχύον μισθολόγιο, όπου υπάλληλοι με τα ίδια προσόντα αμείβονται διαφορετικά, με αποτέλεσμα πολλές χιλιάδες υπαλλήλων διαφόρων υπουργείων και ΔΕΚΟ να παίρνουν διπλάσιες και τριπλάσιες αποδοχές, έναντι των υπολοίπων πληβείων ;

Μπορεί κάποιος από τα μέλη της σύνθεσης του Μισθοδικείου να απαντήσει στο απλό και εύλογο ερώτημα: ποιοι θα κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό για την καταβολή της διαφοράς στους δικαιούχους δικαστές(εν ενεργεία και συνταξιούχους) , δηλαδή κάποια εκατομμύρια σε ετήσια βάση;

Μπορεί να είναι τυπικά νόμιμη η απόφαση του Μισθοδικείου , δεν συνιστά όμως σκάνδαλο όταν μια μόνο ομάδα κρατικών λειτουργών τελεί υπό συνταγματική προστασία;

Και γιατί τα ΜΜΕ να μην αναδεικνύουν τέτοια «μικρά» σκάνδαλα που κοστίζουν στους φορολογούμενους;

Και γιατί, τέλος, οι λαλίστατοι εκπρόσωποι των προοδευτικών σχημάτων να σιωπούν σε τέτοιες προκλήσεις και να περιορίζουν την κριτική τους σε γενικόλογες αναφορές;

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΔΙΒΡΗ» ΣΩΤΗΡΗ Χ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

                                            

                        

Κυκλοφόρησε και έφτασε κα σε εμένα το 142^ο τεύχος του τριμηνιαίου περιοδικού «Δίβρη», που εκδίδεται για σαράντα  σχεδόν χρόνια από τον Σωτήρη. Χ. Σωτηρόπουλο, έναν άνθρωπο με αλογάριαστη κοπιώδη και ανιδιοτελή προσφορά στην Ηλεία και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Λαμπεία.

Με ιδιαίτερη συγκίνηση διάβασα ένα αγωνιώδες το γράμμα του με τίτλο: ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ ΤΗΣ «ΔΙΒΡΗΣ» και υπότιτλο : Άραγε, θα είναι αυτά τα λόγια ο τελευταίος αποχαιρετισμός;  Το γράμμα αυτό απευθύνεται στην καρδιά και στο νου κάθε αναγνώστη. Σε καθέναν από εμάς που συνταξιδεύουμε στον ευλογημένο τόπο και στον χρόνο, με εικόνες και θέματα επίκαιρα και ιστορικά.

Από το συγκινητικό αυτό γράμμα του εκδότη, αντιγράφω λίγες αράδες, ελπίζοντας ότι το περιοδικό θα συνεχίσει το ταξίδι, αναγκαίο όσο ποτέ στους σακάτικους αυτούς χρόνους. Γράφει, μεταξύ των άλλων, ο αγωνιστής Σωτήρης Χ. Σωτηρόπουλος:

«..... Στο διάβα αυτών των 35 χρόνων, συναντήσαμε και ξεπεράσαμε σκολιές διαβάσεις μέσα από δύσβατες ρεματιές, λόγγους και απρόσιτες βουνοκορυφές αλλά και απολαύσαμε το λυκόφως των ευλογημένων ημερών μας, το ξείδωρο και κρυσταλλένιο νερό των αείρροων πηγών(φυσικών, πνευματικών, μορφωτικών κοινωνικών, των «ιερών Λαμπείων ορέων», ανταμώσαμε νοερά τους μόνιμους ένοικους θεούς, την τοξεύτρα Άρτεμη και τον τραγοπόδαρο ερωτικό Πάνα με την φλογέρα του. [...] Και τώρα ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού; Ήρθε η ώρα της πολυπόθητης «ανάπαυσης του πολεμιστή»; Όχι!, ούτε θέλουμε να σας αποχαιρετήσουμε, ούτε να αναπαυτούμε (ακόμη και αν στρώνετε ... «δάφνες». Όμως, μπροστά μας έχουμε κι εμείς, όπως όλοι οι συνέλληνες   το φάσμα της οικονομικής δυσπραγίας και αδυναμίας συνέχισης του εκδοτικού ταξιδιού. Το λίγο λαδάκι, το δικό σας από τον οβολό σας που με τόση συνέπεια εφοδιάζεται το καντήλι της 35χρονης συνεχούς και συνεπούς τρίμηνης έκδοσης αρχίζει να σώνεται, έφτασε στο τέλος του...

Ο όρκος βαθιάς πίστης στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον  των ιστορικών χωριών μας που δώσαμε, έχει ακόμη εκείνη τη δύναμη για να κάνουμε μια τελευταία προσπάθεια. Έτσι, σε λίγο θα λάβετε το καθιερωμένο γράμμα με τον γνωστό έτοιμο ταχυδρομικό φάκελο για την ανανέωση της «Συνδρομής» για το έτος 2014. Εάν υπάρξει άμεση και ικανή ανταπόκριση από Εσάς τους συνδρομητές (συνοδοιπόρους συμπαραστάτες) θα συνεχίσουμε... Διαφορετικά, θα σημάνουμε το τέλος του  ταξιδιού

Άραγε, θα είναι αυτά τα λόγια ο τελευταίος αποχαιρετισμός; Ίδωμεν!.. .

    Με πατριωτικούς χαιρετισμούς

    Ο Εκδότης

   Σωτήρης Σωτηρόπουλος

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ

              
Η καινούργια χρονιά του σωτηρίου έτους 2014 άρχισε με τις αποκαλύψεις για τις μίζες που δίνονταν για την προμήθεια όπλων από τα εξοπλιστικά προγράμματα. Για πολλές ημέρες παρακολουθούμε το σήριαλ των διαδοχικών αποκαλύψεων, παριστάνοντας τους ανυποψίαστους και εν πολλοίς αθώους πολίτες!.
Τα θέματα της φαυλότητας, της απάτης και της διαφθοράς δεν είναι ούτε καινούργια ούτε και άγνωστα. Η 150χρονη ιστορία του νεοελληνικού κρατικού μορφώματος έχει πολλά παραδείγματα, φαυλότητας, νομίμων και νομιμοποιημένων ρουσφετιών, ρεμούλας κατασπατάλησης και υπεξαίρεσης δημοσίου χρήματος.

Διαιρώντας τον κόσμο σε μισέλληνες και φιλέλληνες, βγάζουμε, πονηρά, τον εαυτόν μας απέξω, απεκδυόμεθα έτσι τις ευθύνες μας. Για τους περισσότερους από εμάς, οι σκοτεινές δυνάμεις που μας μισούν είναι υπεύθυνες για τις …ατυχίες μας, λες και η ιστορία είναι κάτι που συμβαίνει( τυχαία) και όχι κάτι που δημιουργούμε.

Τα τελευταία σαράντα (τουλάχιστον) χρόνια, παρακολουθούμε, παθητικά, διάφορα φαινόμενα φαυλότητας, ρουσφετιών και σκανδάλων στο πολιτικό, κοινωνικοικονομικό και τοπικό επίπεδο, αδιαφορώντας για τα διαπραττόμενα εγκλήματα. Αντίθετα, θυμώνουμε, φωνάζουμε και διαδηλώνουμε μόνο όταν θίγονται ατομικά ή συντεχνιακά συμφέροντα. Ταυτόχρονα επιβραβεύουμε τους πολιτικούς εκείνους που μας διορίζουν στο δημόσιο ( κατά προτίμηση στο υπ. οικονομικών, στη Βουλή, Τράπεζα Ελλάδος ή σε οποιαδήποτε ΔΕΚΟ), ενώ σε τοπικό επίπεδο τιμούμε εκείνους που υπόσχονται τα πάντα στους πάντες!.

Την προστασία από τα σκάνδαλα, τη διαπλοκή από τα ρουσφέτια, τη φαύλη διαχείριση, την έχουμε εκχωρήσει, με την αδιαφορία μας, στους …φύλακες. Έτσι, με τη στάση μας αυτή αποποιούμαστε την τιμητική ιδιότητα του πολίτη και γινόμαστε πελάτες τηλεθεαμάτων, με πρωταγωνιστές τους γνωστούς τηλε- μαϊντανούς.

Όσο η σπατάλη, η κλοπή και η ληστεία δημοσίου πλούτου αντιμετωπίζονται μόνο ως ποινικό αδίκημα και δεν θεωρείται έγκλημα εσχάτης προδοσίας,

Όσο εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι το δημόσιο συμφέρον είναι διαφορετικό ή και αντίθετο από το ατομικό,

Όσο αδιαφορούμε για τη χρηστή διαχείριση, ακόμη και για την τελευταία δραχμή ( ευρώ),

Όσο νομιμοποιούμε απαιτήσεις ατόμων ή ομάδων για τη διατήρηση ιδιαιτέρων προνομίων σε βάρος του δημοσίου ταμείου,

Όσο θα παραμένουμε παθητικοί τηλεθεατές των πρωινάδικων και των δελτίων των 8,

Τότε το πελατειακό, φαύλο και διεφθαρμένο σύστημα θα θεωρείται φυσικό φαινόμενο και η μίζα αναγκαίο μέσο συναλλαγής με το δημόσιο, για τους ελληνόφωνους του βαλκανικού νότου, ενώ η ποικιλόμορφη διαφθορά θα βασιλεύει….

.

Πρώτη ευχή: δικαιοσύνη

 
Για πολλά χρόνια ο Χρήστος Γιανναράς παρεμβαίνει στα κοινά, ικανοποιώντας το καθολικό αίτημα για ενεργό συμμετοχή των πνευματικών ανθρώπων στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι του τόπου μας. Μπορεί κάποιος να διαφωνεί με την προσέγγιση του Χ. Γιανναρά σε πολλά ζητήματα, πολλοί όμως αναγνωρίζουν ότι η γραφή του διακρίνεται για την τόλμη και τη δύναμη των επιχειρημάτων. Ανάμεσα σε πολλά ευχετήρια μηνύματα για ευετηρία, επέλεξα ένα κείμενο (απόσπασμα) για την τελευταία ανάρτηση του 2013, από την επιφυλλίδα της εφημ. Καθημερινή 28/12/2013 με τίτλο « Πρώτη ευχή: δικαιοσύνη». Γράφει, μεταξύ των άλλων ο δάσκαλος Γιανναράς:

«……. Oταν ξέρουμε τι συγκεκριμένο ευχόμαστε και είμαστε οι πολλοί που το ευχόμαστε, τότε η ευχή μας γίνεται από μόνη της σάλπισμα και προσταγή. Nαι, τόσο συγκεκριμένα: Nα δημευθούν περιουσίες όσων κακούργησαν ασκώντας εξουσία. Nα το ευχηθούμε σαν επίτευγμα ανθρωπιάς. Eπειδή είναι δείχτης ποιότητας του ανθρώπινου βίου η απόδοση δικαιοσύνης χωρίς εκδικητική εμπάθεια. Aν δεν αποδοθεί δικαιοσύνη, συνετή, νηφάλια, αμερόληπτη, δεν κατορθώνεται συνοχή της κοινωνίας. Kαι δίχως κοινωνική συνοχή αποκλείεται νομοτελειακά η ανάκαμψη, αποκλείεται η ελπίδα για ιστορική επιβίωση.

Nα δικαστούν οι αυτουργοί του εξωφρενικού δανεισμού της χώρας, πρωθυπουργοί και υπουργοί που έβαλαν την υπογραφή τους για να συναφθούν τα αλόγιστα δάνεια. Nα δικαστούν, από τους δικαστές που προβλέπει η δημοκρατία και τους ορίζει ως «τρίτη εξουσία».

Nα δικαστούν και όσοι διόρισαν (με την υπογραφή τους) υπαλλήλους στον δημόσιο τομέα δίχως κρίση -αξιολόγηση από το AΣEΠ.

Oσοι αποφάσισαν τους μισθούς των κομματικών ευνοουμένων στις προεδρίες των δημόσιων οργανισμών και των χιλιάδων εταιρειών του Δημοσίου. Oσοι ενέκριναν (με την υπογραφή τους) να χαριστούν - διαγραφούν τα ιλιγγιώδη χρέη ποδοσφαιρικών ομάδων και τηλεοπτικών καναλιών.

Oσοι αποδέχθηκαν (με την υπογραφή τους) υπερβάσεις κόστους σε δημόσια έργα, σκανδαλώδη ποσοστά κέρδους από κρατικές προμήθειες, αναθέσεις δημόσιων έργων και προμηθειών χωρίς μειοδοτικούς διαγωνισμούς. Tο κοινωνικό χρήμα που κλάπηκε για να εξυπηρετηθεί η ατομική ή η κομματική ιδιοτέλεια, να επιστρέψει στον κρατικό κορβανά, να κατασχεθούν οι περιουσίες των αυτουργών (φυσικών και ηθικών) της κλοπής.

Eυχή μας αυτή η απόδοση δικαιοσύνης να είναι επίτευγμα ανθρωπιάς. Mόνο έτσι θα οικοδομηθεί η κοινωνική συνοχή, η εντελώς απαραίτητη για την επανίδρυση του κράτους, μοναδικός όρος - προϋπόθεση (το βεβαιώνουν οι πάντες, κάθε λογής επαΐοντες) για την επιβίωση και την ακεραιότητα του κρατικού μας σχήματος. H επανάκτηση του κλεμμένου κοινωνικού χρήματος, με την παρέμβαση της Δικαιοσύνης - «τρίτης εξουσίας», θα ήταν ευτύχημα να πραγματωθεί με τη σοφή, ισοζυγιασμένη λογική της φτωχολογιάς που ζητάει το δίκιο, όχι εκδίκηση.

Aν δεν παρέμβουν οι δικαστικοί θεσμοί, αν συνεχιστεί ο σημερινός, αδιάντροπος εμπαιγμός του κοινωνικού σώματος από τη δικομματική κυβερνητική παρωδία, το πιθανότερο λογικά ενδεχόμενο είναι οι ανεξέλεγκτες εκρήξεις της τυφλής λαϊκής απόγνωσης……H πίκρα για την κυρίαρχη αδικία θα αιωρείται και στην καινούργια χρονιά δίχως απόηχο ελπίδας.