ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΦΑΥΛΟΤΗΤΑΣ

ΘΑ χρειαστεί πολιτικό θάρρος από την κυβέρνηση για να βάλει τέλος στην απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί με τους κάθε λογής συμβασιούχους του Δημοσίου.
Γιατί βέβαια οι προσωρινές ή εποχικές προσλήψεις έχουν αποδειχθεί η εύκολη λύση για να μπορούν οι υπουργοί, κομματικοί παράγοντες, παραγοντίσκοι, δήμαρχοι, νομάρχες και βεβαίως οι βουλευτές, να κάνουν τα ρουσφέτια τους, παρακάμπτοντας το ΑΣΕΠ
Θυμόμαστε όλοι μας τη δέσμευση του κ Καραμανλή και του αρμόδιου υπουργού Π. Παυλόπουλου, ότι από το 2004 και μετά καμία πρόσληψη εκτός ΑΣΕΠ. Πράγματι δέσμευση τηρήθηκε. Στο πλαίσιο της επανιδρυμένου κράτους, ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΣΛΗΨΗ, μέσω ΑΣΕΠ.!!!
Αντίθετα, συνιστά πολιτικό θράσος η απαίτηση, ορισμένων κομμάτων, καθώς και των υποψηφίων για το αξίωμα του προέδρου της Ν. Δημοκρατίας, για μονιμοποίηση των παρανόμως ευρισκομένων, με διάφορες συμβάσεις- χαριστικές πράξεις, στο δημόσιο. Όταν υπάρχουν κανόνες που προβλέπουν τρόπους πρόσληψης στο δημόσιο, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παρανομεί.
Επιτέλους, το δημόσιο δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός από τους διοικούντες, ούτε και στους συμπολίτες μας - πονηρούληδες, που με την ανοχή ολόκληρης της κοινωνίας, επιβραβεύονται.
Είναι η επιβράβευση της φαυλότητας.
Αλήθεια, όλοι αυτοί τί απαντάνε στα χιλιάδες παιδιά που αγωνίζονται και ελπίζουν να διεκδικήσουν μια θέση στο δημόσιο, μέσω ΑΣΕΠ;

19/10/2008-19/10/2009: ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ

Πέρασε κι όλας ένας χρόνος από την ημέρα που δημιούργησα το δικό μου χώρο στο διαδίκτυο. Στο ιστολόγιο μου έχω αναρτήσει εβδομήντα επτά(77) σχόλια που περιλαμβάνουν διάφορα, επίκαιρα και όχι μόνο, θέματα.
Τα θέματα που στο χρόνο αυτό δημοσίευσα, αναφέρονται: σε καλλιτεχνικά, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα.
Επίσης, μικρά αφιερώματα σε ανθρώπους των γραμμάτων, της τέχνης, αλλά και της βιοπάλης.
Ενθαρρυντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι το ιστολόγιό μου είχε, μέχρι σήμερα, 1100 επισκέψεις.
Ελπίζω και τούτη τη χρονιά να μπορέσω να έχω ανάλογη "παραγωγή"

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ 4/40/2009

Σε τούτες τις εκλογές δεν έχουμε μεγάλο ποσοστό θετικών ψήφων , αλλά μεγαλύτερο ποσοστό αρνητικών ψήφων.Πολλοί πολίτες, που είχαν ψηφίσει Ν. Δ.στις αμέσως προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις (2004, 2007), αρνήθηκαν να ξαναψηφίσουν για κυβέρνηση ένα κόμμα που, ως κυβέρνηση τους θύμωσε και τους πλήγωσε. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι μεγάλο ποσοστό από τους απέχοντες ίσως να περίμενε την ικανοποίηση προσωπικού αιτήματος.
Θεωρώ ότι και έτσι να είναι τα πράγματα το κόμμα της Ν.Δ. και βεβαίως Κ. Καραμανλής ευθύνονται τόσο για την απογοήτευση των ανιδιοτελών οπαδών, όσο και για τη δημιουργία περιβάλλοντος ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΧΡΙΩΣΗΣ με τους ψηφοφόρους- πελατες


Τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου, όπως προκύπτουν μετά την τελική καταμέτρηση όλων των εκλογικών κέντρων της επικράτειας, από το υπουργείο Εσωτερικών.

Σύμφωνα με αυτά τα έλαβαν:

ΠΑΣΟΚ: 43,92% καταλαμβάνοντας 160 έδρες στο κοινοβούλιο.

Ν.Δ. 33,48% και 91 έδρες.

ΚΚΕ 7,54% και 21 έδρες.

ΛΑΟΣ 5,63% και 15 έδρες

ΣΥΡΙΖΑ 4,60% και 13 έδρες.

Αριθμός ψήφων ανά κόμμα

Το ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε από 3.012.373 πολίτες.

Η Ν.Δ. από 2.295.967.

Το ΚΚΕ από 517.154.

Ο ΛΑΟΣ από 386.152.

Ο ΣΥΡΙΖΑ 315.627

Τέλος, τους Οικολόγους Πράσινους ψήφισαν 173.449 πολίτες, δίνοντας τους ποσοστό 2,53%.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

«...Ελπίζω ότι όσοι εξ΄ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ΄ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλά ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της...»

«...εφ΄ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

Ιωάννης Καποδίστριας
πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος, προς την Δ΄ Εθνοσυνέλευση
Η πολιτική αυτή πράξη του Κυβερνήτη δεν αφορά, κατά τη γνώμη μου, μόνο τους νέους υπουργούς, αλλά και το σύνολο των κρατικών λειτουργών.
Αν τηρηθεί αυτή η αρχή, πιστεύω ότι η νέα κυβέρνηση θα μας πείσει και εμπράκτως ότι θα αλλάξει την αντίληψη των περισσοτέρων πολιτών για την πολιτική.
Το παραπάνω απόσπασμα μου το έστειλε ο φίλος Τάκης Μπουλαλάς.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 4/10/2009

Αμαξοστοιχία η ταλαίπωρη ΕΛΛΑΣ



Αμαξοστοιχία η ταλαίπωρη ΕΛΛΑΣ

Ποιός το περίμενε ότι η πορεία δύο πολιτικών κομμάτων και τεσσάρων πολιτικών προσώπων, που στα μέσα του 2008 ήταν προδιαγραφόμενη σταθερά, θα άλλαζε τόσο ριζικά... Η κοινή γνώμη πίστευε τότε, ότι ο Κώστας Καραμανλής ήταν ο αδιαφιλονίκητα καταλληλότερος οδηγός της στορικής αμαξοστοιχίας της Ν.Δ. και ο Θόδωρος Ρουσσόπουλος, δίπλα του, ο ρίξε κάρβουνο, βασικός βοηθός του...
Ακόμη, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ο μηχανοδηγός με το ιστορικό όνομα της υπο εκτροχίαση αμαξοστοιχίας του ΠΑΣΟΚ και ο Βαγγέλης Βενιζέλος ο διάδοχός του -άντε και βαρέθηκα να περιμένω- που θα εκαλείτο να την ξαναβάλει στις ράγες... Δεκαπέντε μήνες μετά ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ...

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ...
Μηχανοδηγοί, σταθμάρχες, κλειδούχοι, ελεγκτές, επιβάτες, βρίσκονται σε απόγνωση ή έτοιμοι να πανηγυρίσουν στο τελικό σταθμό... Και επειδή ότι φέρνουν οι κακές στιγμές δεν φέρνει ο χρόνος όλος, η μιά αμαξοστοιχία που τότε περνούσε κοιλάδες κι΄αντιλαλούσαν τα βουνά, αγκομαχάει με τον οδηγό της και χωρίς τον ρίξε κάρβουνο, που του ριξε φωτιά στα μπατζάκια...
Και η άλλη, η υπο εκτροχίαση, κουνάμενη-σινάμενη σταθερά πάνω στις ράγες, με τον μηχανοδηγό της να μη το πιστεύει ούτε ο ίδιος... Αλλά μήπως το πιστεύει κι΄εκείνος που προοριζόταν για αντικαταστά της του;
Ο μύθος σημαίνει ότι μηχανοδηγοί, σταθμάρχες και κλειδούχοι, ποτέ να μην είναι σίγουροι το 2008, το 2009, αλλά και το 2010... Γιατί χωρίς κατάλληλους σταθμάρχες και κλειδούχους, τα τρένα εκτροχιάζονται...
πηγη: PRESS. GR

ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 04/10/2009 (2) Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥ " ΚΟΜΜΑ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜ. ΡΟΪΔΗ .

Εμμανουήλ Ροΐδης ,
Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904).


Κόμμα εστί: ”Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν’ αναγιγνώσκωσι και ν’ αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν’ αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι”.
Νομίζω ότι ο ορισμός αυτός είναι εύστοχος!

ΠΗΓΗ: PRESS. GR

ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 04/10/2009

Αντί για οποιοδήποτε σχόλιο για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα, αντιγράφω τους στίχους από ένα ποίημα ( από τα λιγότερα γνωστά) του Κ. Καβάφη με τίτλο " ΑΣ ΦΡΟΝΤΙΖΑΝ". Μου πρότεινε το συγκεκριμένο ποίημα ο συγγενής, φίλος και άξιος εκπαιδευτικός Γιάννης Χριστοδουλόπουλος. Θεωρώ και εγώ ότι ταιριάζει στην περίσταση.

Ας φρόντιζαν

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Αυτή η μοιραία πόλις, η Αντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

Αλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
Από στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ' έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Αλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ' είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ' ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Αυτή είν' η πρόθεσίς μου.
Αν πάλι μ' εμποδίσουνε με τα συστήματά τους -
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ' εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ' απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ' εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ' τους τρεις.

Κ' είν' η συνείδησίς μου ήσυχη
για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ' οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Αλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ' αυτόν.