Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

Η ΣΟΦΙΑ ΜΙΑΣ ΓΙΑΓΙΑΣ 90 ΕΤΩΝ...


1. H ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είν' ωραία.
2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.
3. H ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.
4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.
5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.
6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.
7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ' ό,τι αν κλαις μόνος.
8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το αντέχει.
9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.
10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.
11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην καταστρέφει το παρόν σου.
12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άσ' τα να το κάνουν.
13. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.
14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.
15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ' ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.
16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.
17. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.
18. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.
19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.
20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.
21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.
22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.
23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!
24. Kανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.
25. Σε κάθε αποκαλούμενη "καταστροφή" σκέψου: "Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;".
26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.
27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.
28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα δεν είναι δική σου δουλειά.
29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.
30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.
31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.
32. Πίστευε στα θαύματα.
33. Ο Θεός σ' αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.
34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.
35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.
36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.
37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ότι αγάπησες.
38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.

Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ


[...] γιατί κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα
Κανένας στίχος δεν κινητοποιεί τις μάζες
(Ποιες μάζες; Μεταξύ μας τώρα-
Ποιοι σκέφτονται τις μάζες;
Το πολύ μια λύτρωση ατομική, αν όχι ανάδειξη)
Γι΄ αυτό και εγώ δεν γράφω πια για να προσφέρω χάρτινα ντουφέκια
Όπλα από λόγια φλύαρα και κούφια.
Μόνο μιαν άκρη της αλήθειας να σηκώσω
να ρίξω φως στην πλαστογραφημένη μας ζωή.
Όταν μπορώ, κι όσο κρατήσω
.

Τίτος Πατρίκιος ‘Στίχοι- 2» 1954

Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ

15/6/1994 17 χρόνια από το θάνατό του, Ένα τραγούδι από τον "ΒΑΛΣ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ"


Κυριακή 12 Ιουνίου 2011

ΑΠΟ ΤΟ «ΕΝΙΑΙΟ» ΣΤΟ «ΝΕΟ» ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΔΗΜ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ




Και επίσημα πλέον η κυβέρνηση έκανε πίσω και στο θέμα του μισθολογίου στο δημόσιο, εγκαταλείποντας την κατ επανάληψη επίσημη δέσμευσή της για ένα νέο και ενιαίο μισθολόγιο. Για ένα μισθολόγιο που θα στηριζόταν στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και αξιοκρατίας. Οι επανειλημμένες δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων, προεξάρχοντος του Γιάννη Ραγκούση, Υπουργού Εσωτερικών διαψεύστηκαν.
Μάλιστα ο ίδιος υπουργός, εκφράζοντας το περί δικαίου αίσθημα τόνιζε ότι είναι αδιανόητο υπάλληλος με τα ίδια προσόντα και χρόνια υπηρεσίας να αμείβεται μέχρι και το τριπλάσιο ανάλογα με το υπουργείο ή την υπηρεσία που υπηρετεί. Ανέφερε μάλιστα τη χαρακτηριστική περίπτωση ενός υπαλλήλου του υπουργείου Εσωτερικών με τον αντίστοιχο στο υπουργείο Οικονομικών, ή στη Βουλή.
Η εφαρμογή ενός ενιαίου μισθολογίου, σύμφωνα με τον Υπουργό Εσωτερικών, που θα αφορούσε παλιούς και νέους υπαλλήλους, θα ωφελούσε το δημόσιο με την ετήσια εξοικονόμηση τρία δις. ευρώ κάθε χρόνο και συγχρόνως οι χιλιάδες μισθωτοί των 1200 ευρώ θα έπαιρναν σημαντική αύξηση, χωρίς καμία επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.
Φαίνεται καθαρά πλέον πως η δήλωση του υπουργού οικονομικών, πως οι ρυθμίσεις του μισθολογίου θα αφορά μόνο τους νεοπροσλαμβανόμενους και όχι όλους, το «νέο» μισθολόγιο θα διατηρήσει τη φαυλότητα, την αναξιοκρατία και την αμοιβή με μοναδικό κριτήριο την ταμπέλα του υπουργείο ή την ΔΕΚΟ που υπηρετεί ο κάθε υπάλληλος!!. Όσο την τριετή μεταβατική περίοδο για την εφαρμογή και για τους υπηρετούντες, αυτά είναι κακόγουστα αστεία, που συνιστούν προσβολή για κάθε πολίτη με κοινή λογική.
Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση σύρθηκε στην επιλογή αυτή κάτω από τον εκβιασμό των χιλιάδων βολεμένων ή όπως τους έχουμε συνηθίσει των «ρετιρε». Όσο για τα υπόλοιπα κόμματα και για τους επαγγελματίες εκπροσώπους των «εργαζομένων» και των πρωινάδικων σιωπούν ένοχα.

Για τους συναγωνιστές μου αφιερώνω τους στίχους του Μ. Αναγνωστάκη: όρθιοι και μόνοι στην φοβερή ερημία του πλήθους

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ "ΠΕΛΑΤΗΣ"


Η εποχή μας που, όπως είναι γνωστό, έχει αναδείξει το φαινόμενο του "αγανακτισμένου", προσφέρεται για την ερμηνεία ενός άλλου κοινωνικού φαινομένου, αυτό του πολίτη- πελάτη. Για πολλά χρόνια, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια η χρονική αφετηρία- ίσως μεταπολεμικά, η ατομική μας και κυρίως η συλλογική μας συμπεριφορά, μπορεί να χαρακτηριστεί ως συμπεριφορά άπληστων.
Πολλοί από τους συνέλληνες , με ελάχιστη προσπάθεια, έναντι άλλων , επιδιώκουν το μέγιστο όφελος.
Ανεχόμαστε πολλά και παραβλέπουμε περισσότερα από τα "κακώς κείμενα", σαν να αφορούν άλλους και όχι εμάς. Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα προκλητικά:
- σε ποια άλλη χώρα έχει απαξιωθεί ό,τι θεωρείται δημόσια περιουσία, ή αλλιώς κοινόχρηστα ή κοινόκτητα πράγματα.
- Πού αλλού υπάρχουν χιλιάδες συνταξιούχοι των 50 ετών, κατά κανόνα με προκλητικές συντάξεις.
- Υπάρχει άλλη χρεοκοπημένη χώρα όπου διαθέτει 1.000.000 μισθωτούς, και άλλους τόσους κρατικοδίαιτους πολίτες;
- Σε ποιό άλλος κράτος του πλανήτη υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες βολεμένοι που αποκλειστικό θέμα απασχόλησης είναι η κατανάλωση; Τα ενδιαφέροντα τους, ως πολίτες -επαγγελματίες καταναλωτές, εξαντλούνται στο τι θα αγοράσουν(από αυτοκίνητο έως τη μάρκα κινητού).
Οι ίδιοι, συνήθως, μετά το κοπιώδες επάγγελμα του αγοραστή, επιστρέφοντας στο σπίτι γίνονται πελάτες θεαμάτων, όπως του ποδοσφαίρου ή των ριάλτι και των "πολιτικών" τηλε-πολυθεαμάτων.
Οι περισσότεροι από αυτούς διαμαρτύρονται κατά των πολιτικών, από τους οποίους έχουν διοριστεί ρουσφετολογικά και απολαμβάνουν προκλητικούς μισθούς ή συντάξεις, χωρίς να διαθέτουν κανένα απολύτως προσόν.
Για αυτή την κοινωνική πληγή κανένας δεν διαμαρτύρεται, αντίθετα βρίσκουν βήμα να προβάλλουν το θράσος τους από τα γνωστά πρωινάδικα.
Έτσι λοιπόν έχει αναχθεί σε μείζον εθνικό ζήτημα η πλήξη των "πενομένων" επαγγελματιών πελατών. Σε λίγο θα τους δούμε μαζί με τους πραγματικά κολασμένους να απαιτούν "αποκατάσταση"!
Εμπρός λοιπόν της γης οι κολασμένοι να στηρίξουμε τους αναξιοπαθούντες "πελάτες"!!!

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΥΝΕΝΝΟΗΣΙΑ: ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ Ή ΑΔΥΝΑΜΙΑ;


Η πρόσφατη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων και ομάδων οδηγήθηκε σε ναυάγιο. Αν δεχθούμε ως αληθή όσα προκύπτουν από τις επίσημες δηλώσεις, φαίνεται καθαρά ότι τα κόμματα έλαβαν υπόψη τους το "δίκαιο" του πελάτη. Στην προκειμένη περίπτωση οι περισσότεροι πελάτες και όχι πολίτες, επιθυμούν αλλαγές και τομές που δε θα θίγουν το προσωπικό τους συμφέρον. Το προσωπικό- ιδιοτελές συμφέρον μας υπερέχει, έστω και αν αντιστρατεύεται το κοινό και συνεπώς το λεγόμενο εθνικό συμφέρον.
Η κοινωνική και κατ επέκταση η πολιτική κακοδαιμονία, δεν είναι ούτε παράξενο ούτε καινούργιο φαινόμενο. Σε όλες σχεδόν τις κρίσιμες φάσεις της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους, συμπεριφερόμαστε το ίδιο: η ιδιοτέλεια των πολιτών και ο λαϊκισμός των πολιτικών. Τα αποτελέσματα δραματικά.
Δύο ενδεικτικά παραδείγματα, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές.Ο λεγόμενος ατυχής πόλεμος του ΄97, η μικρασιατική καταστροφή του΄22. Ακόμη και στην κορυφαία στιγμή του ΄40 πολλοί φαντάροι "πολέμησαν" στην ...Αθήνα.
Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα αποδεικνύουν ότι τα δραματικά γεγονότα είναι αποτέλεσμα του λαϊκισμού. Όταν δηλαδή τα κόμματα αποφασίζουν με κριτήριο το προσωπικό συμφέρον ισχυρών ομάδων των πελατών.
Κάπως έτσι και τότε οι λεγόμενοι ανθενωτικοί επέβαλαν τη θέλησή τους, που οδήγησε στη πτώση της πόλης. 29-Μαϊου 1453.

Πέμπτη 19 Μαΐου 2011

Γράμμα ενός Φιλανδού μαθητή προς ένα φίλο του Έλληνα...

... κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
« Α γαπητέ Σωκράτη, μαθαίνω αρχαία ελληνικά και επειδή χθες διαβάζαμε μια επιστολή του Επίκουρου προς το φίλο μου Μένοικο... μου άρεσε η προσφώνηση της επιστολής του και προσπάθησα να τη μιμηθώ.
Λ οιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φιλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.
Το σύστημά μας
Κ ατ' αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.
Α πό την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».
Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.
Α υτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί.

Επιλέγουμε μαθήματα
Ε γώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo - Λύκειο.
Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων.
Σ ε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.
Γ ια να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.
Είμαστε όλοι ίσοι
Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ' εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών.
Ε μείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».
Σ ε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια.
Μ ετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι' αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.
Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.
Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας.
Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό. ανησυχητικό.
Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.
Τ ο ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας.

Αγαπάμε ό,τι κάνουμε
Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος. Σ ύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».
Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό»
Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους.
Σ υνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται».

Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.
Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κ.λπ.
Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθήσει.
Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.
Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου - κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.
Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.

Σ το Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά επιδόσεων.
Τ ο τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι' αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».

Φιλικά, Markus Bootsarb
Απόσπαμα από τον διάλογο δυο μη ειδικών- παιδιών που μάλλον έπρεπε να απευθύνεται τόσο στη Δ.Ο. Ε όσο και στην ΟΛΜΕ. Το κείμενο αυτό το έλαβα από τη φίλη Ζ. Σ.την οποία και ευχαριστώ.